نام کتاب : رسالهء نجاة العباد ( فارسي ) نویسنده : السيد الخميني جلد : 1 صفحه : 338
مسأله 15 - حيوانى كه با او نزديكى شده ، اگر مقصود از آن حيوان ، خوردن آن است به حسب عادت مثل گاو و شتر و گوسفند ، واجب است آن را سر ببرند پس از آن آتش بزنند و بايد نزديكى كننده غرامت آن را به صاحبش بدهد اگر خودش مالك آن نيست . و اگر مقصود از آن سوارى يا باربرى است به حسب عادت مثل اسب و استر و الاغ بايد آن را از محلى كه عمل در آن واقع شده به محل ديگر اخراج كنند و به فروش برسانند و پولش را به شخصى كه با آن نزديكى كرده بدهند و بايد اگر اين شخص مالك نباشد غرامت حيوان را بدهد . مسأله 16 - اگر بره يا بزغاله يا گوساله شير خنزير بخورد تا قوى شود و از آن گوشت برويد و استخوانش محكم شود ، حرام مىشود گوشت آن و گوشت نسل آن و شير آنها نيز . مسأله 17 - اگر حيوان حلال گوشت شراب بخورد تا مست شود و در حال مستى آن را ذبح كنند گوشت آن حلال است ، لكن به احتياط واجب بايد گوشت را شستشو كرد پس از آن خورد ، و امّا اعضاء درونى مثل دل و جگر و شكنبه و غير آن را نمىشود خورد اگر چه شسته شود . مسأله 18 - از حيوان حلال گوشت كه ذبح شرعى شده چهارده چيز حرام است : اول : خون ، دوم : مدفوع ، سوم : سپرز ، چهارم : آلت نرى ، پنجم : فرج چه ظاهر آن و چه باطنش ، ششم : خايه ها ، هفتم : مثانه يعنى محل بول ، هشتم : زهره ، نهم : نخاع يعنى مغز حرام ، دهم : غده هايى كه در جسد است و گرد است غالباً ، يازدهم : دو پى پهن زرد كه از پس گردن تا به دم كشيده شده ، دوازدهم : مردمك چشم و آن حبه اى است كه با آن اشياء ديده مىشود ، سيزدهم : مهره اى است كه در مغز سر است و به قدر نخود مىباشد ، چهاردهم : بچه دان است كه به احتياط واجب حرام است ، بلكه به احتياط واجب بايد جفت را هم نخورد و آن نيز حرام است . مسأله 19 - در ماهى و ملخ اگر چيزى از اينها كه ذكر شد پيدا شود حرام
338
نام کتاب : رسالهء نجاة العباد ( فارسي ) نویسنده : السيد الخميني جلد : 1 صفحه : 338