جماعت ، داخل مسجد باشد ، در بام مسجد نماز بخواند ، مستحب است اذان و اقامه بگويد . پنجم : آن كه نماز او و نماز جماعت هر دو ادا باشد . ششم : آن كه وقت نماز او و نماز جماعت مشترك باشد مثلا هر دو نماز ظهر يا هر دو نماز عصر بخوانند يا نمازى كه به جماعت خوانده مىشود نماز ظهر باشد و او نماز عصر بخواند يا او نماز ظهر بخواند و نماز جماعت نماز عصر باشد . مسأله 918 - اگر در شرط سوم از شرطهائى كه در مسأله پيش گفته شده شك كند ، يعنى شك كند كه نماز جماعت صحيح بوده يا نه ، اذان و اقامه از او ساقط است ولى اگر در يكى از پنج شرط ديگر شك كند مىتواند به قصد رجاء اذان و اقامه بگويد . مسأله 919 - كسى كه اذان و اقامه ديگرى را مىشنود مستحب است هر قسمتى را كه مىشنود بگويد ولى در حكايت اقامه كه از ديگرى بشنود از ( حى على الصلاة ) تا ( حى على خير العمل ) را به اميد ثواب بگويد . مسأله 920 - كسى كه اذان و اقامه ديگرى را شنيده ، چه با او گفته باشد يا نه ، در صورتى كه بين آن اذان و اقامه و نمازى كه مىخواهد بخواند زياد فاصله نشده باشد ، مىتواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد . مسأله 921 - اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود ، اذان از او ساقط نمىشود . مسأله 922 - اذان و اقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد ، ولى در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد كافى است . مسأله 923 - اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگويند صحيح نيست . مسأله 924 - اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد ، مثلا ( حى على الفلاح ) را پيش از ( حى على الصلاة ) بگويد بايد از جايى كه ترتيب به هم خورده ،