( ميشله ) با شاعر بزرگ انگليس ( بايرون ) همعقيده مىباشد كه خوراك حيوانى انسان را بسوى درندگى وجنگ مىكشاند . ( كانت ) و ( ژان ژاك روسو ) نيز در اين موضوع موافق هستند .
( روسو ) گفته : ( كسانيكه زياد گوشت مىخورند بيش از ساير مردم درنده ، تندخو ميباشند . اين امتحان در همه جا ودر هر زمانى شده است . ) چونكه خود پسندى اخلاق مردمانى است كه بيشتر از گوشت وخون تغذيه ميكنند . جانوران خونخوار كه بيدار نمى شوند مگر براى پاره كردن وپنجه آزمودن همچنين آزار مىرسانند بدون اينكه آگاه باشند .
ابن الاثير ، مورخ مشهور ، كه شاهد معتبر هجوم مغولها ودرندگى وخونريزى آنها بوده است در باب خوراكشان مىگويد : ( آنها احتياج بحمل آذوقه نداشتند چون كه همراه خودشان گله هاى چارپايان را آورده واز گوشت آنان مىخوردند ، همچنين سگ خوك وغيره را نيز مىخوردند . . ) ممالكى كه بيشتر اهالى آن گوشتخوارند خودپسند ، خونسرد ، يك قيافهء خشك خشن ودرنده دارند . صورت قرمز ، چشمهاى گود رفته وعضلات خشك وبهم كشيده است ، بر عكس مردمانى كه از نباتات زندگانى مىنمايند خوش سيما ، متناسب ، خوش اخلاق ، آرام ، مهربان وخوشخو مىباشند . ژاپنيها كه يك ملت آرام ، خوشخو ودلاورى هستند چنانكه نه از خطر ميترسند ونه از مرگ ، گياهخوار مىباشند . شكى نيست كه گوشتخوارى باعث درندگى مىشود همه كسانى كه آرزومند پيشرفت اخلاقى وبهبودى حالت اسفناك جامعه بوده‌اند ، در انتشار اين عقيده كوشيده‌اند . اگر دكان عرق فروشى ، قصابى ، ماهى گيرى ومرغ فروشى را مىبستند تا اندازه اى صلح عمومى وبرادرى آدميان صورت خارجى مىگرفت . براى پيشرفت اخلاقى انسان آرزو بكنيم كه خوراك خونين ور بيفتد وگياهخوارى جانشين آن بشود . اگر برترى حقيقى از قلب مى آيد هر كسى بايد از گوشتخوارى دست بكشد كه نه دشوار است ونه غير ممكن ميباشد . بيشتر آنهائى كه بهانه مىآورند از روى نادانى وخرافات وترس اينست كه

200