گاتهاى 32 مىخوانيم : ( اهورامزد نفرين مىكند بكسى كه چارپايان را بكشد . ) در روايات پارسيان آمده كه : زردشت باشير وگياه تغذيه مىنموده . ايرانيان باستانى از پليدى وآلودگى خوراك حيوانى پرهيز ميكرده‌اند .
در كتاب دبستان نوشته : ( اما نشده كه يزدانيان بزرگ ، دهان به گوشت آلايند ، چه گوشت خوردن صفت انسانى نيست ، چه هرگاه بقصد خورد خويش كشد سبعيت در طبيعت نشيند واين غذا نيز آورندهء درندگى است . ) دو قانون گذارى كه پس از زردشت آمدند : مزدك ومانى ، مانند بودائيان خوردن گوشت را قدغن مىنمايند . پيروان فيثاغورث از انجير وسبزيها وميوه وعسل ونان زندگانى ميكرده‌اند . خود فيثاغورث كه بسن صد سالگى مرد ، در باب گوشتخوارى گفته : ( بترسيد اى ميرندگان كه خودتان را بچنين خوراك چركينى آلوده سازيد . ) هوراس نقل مىكند كه : ( ارفه ) براى آرام كردن طبيعت درندهء يونانيان قديم استعمال گوشت را منع نمود .
حضرت امير المؤمنين ( ع ) كه زندگانى رياضت مندانه مىنموده راجع بگوشت - خوارى مىفرمايد : ( لاتجعلوا بطونكم مقابر الحيوانات . ) در اسلام بسيارى از طريقت هاى متصوفين وعرفا ، گياهخوار بوده‌اند .
پزشك نامدار ابوعلى سينا مريد گياهخوارى بوده ودر كتاب هاى خودش مضار گوشت را بيان مىنمايد وگفته : حذر كنيد از خوردن گوشت جانوران همچنين نجم الدين رازى در ( مرصاد العباد ) نوشته از گوشت بسيار احتراز كنيد ونظريات خود را شرح مىدهد .
( سنك ) كه يكى از فلاسفهء بزرگ بود ه است بر ضد استعمال گوشت مطالب مهمى مينويسد كه مختصر آن اينست :
1 - هيچ چيز آنقدر طبيعى نيست مگر تنفرى كه از خوردن گوشت حيوانات بما دست ميدهد .
2 - اگر آدميان اوليه باين كار تن در دادند از روى ناچارى فوق العاده بوده است .

189