نام کتاب : نابغه فقه و حديث ، سيد نعمت الله جزائري نویسنده : سيد محمد جزائري جلد : 1 صفحه : 443
الجموع قلب به همزه مى گردند مانند عجائز و صحائف و قلائد جمع عجوز و صحيفه و قلاده . و جزائر مثل صحائف است . اما اگر اين حروف ، اصلى باشند در جمع به حال خود باقى مى مانند . مانند مثاوب و مساير و مفاوز جمع مثوبه و مسيره و مفازه . و از اينجا است كه ميرزا محمد خان قزوينى ، دانشمند معروف ، صاحب بيست مقاله و يادداشتها ، بر صاحب أعيان الشيعة - كه مشايخ را با همزه نوشته - ايراد گرفته و ايراد او به مورد است ، زيرا كه ياء آن اصلى و مثل معايش است . و مفرد آن دو ، مشيخه و معيشه است . پس جزايرى با ياء كه بعضى مى نويسند يا تلفظ مى كنند ، مسامحه و نظير تعبير فقهاء در كتب فقهيه به ( متبايعين ) است كه آن هم با همزه بايد باشد ، زيرا كه واو و ياء بعد از الف زائده تبديل به همزه مى شوند و بائع و قائل گفته مى شود كه در اصل بايع و قاول بودهاند . شوشترى : با ياء مشدد منسوب به شوشتر ، كه در قديم مركز خوزستان بوده و دومين شهرى است كه پس از طوفان نوح ( عليه السلام ) بنا شده ، شهر اول شوش بوده كه در زبان فرس قديم بمعنى خوب است و شوشتر يعنى خوبتر ، چون اين دو محل را براى سكونت و ساختمان ، خوب و مناسب ديدند به اين دو نام ناميدند . عربها شوشتر را تستر گويند ، و بعضى گفتهاند كه تستر نام شخصى بوده كه اين شهر را فتح كرده است [1] . براى اطلاع از احوال و تاريخچه اين شهرستان به كتاب تذكره شوشتر مراجعه