حضرت جعفر صادق ( عليه السلام ) در جواب عبد اللّه نجاشى مرقوم فرموده ، مذكور ، و صورت آن نامه شريف در كشف الريبة شهيد ثانى و مكاسب شيخ انصارى عليهما الرحمة در اواخر بحث ولايت از طرف جائر ، منقول است .
وفات سيد نور الدين آن مرحوم در سن هفتاد سالگى ، 6 ذى الحجه 1158 به رحمت حق و اصل و طبق وصيت در جوار مسجد جامع شوشتر مدفون گرديد .
در مقبره متبركه اش جمعى از فرزندان و نوادگانش به خاك سپرده شده‌اند .
در سالهاى اخير صندوقى در آن نصب شده و ضريحى آبرومند دارد و مزار خاص و عام است .
ماده تاريخ و مرثيه‌هائى براى او گفته شده از آن جمله دو رباعى ذيل از قاضى مجد الدين دزفولى [1] :

[1] مذكور در صفحه 289 ، و ملا محمد سميع بن مجد الدين شوشترى متخلص به سميعا هم مرثيه و تاريخى براى سيد نور الدين گفته كه سيد زين الدين بن سيد اسماعيل بن سيد صالح بن سيد عطار اللّه جزائرى بر آن تاريخ ايرادى گرفته و او پاسخ به شعر داده . و ملا محمد سميع اهل دستواى شوشتر بوده و در 1171 به محله گرگر منتقل و به امامت جماعت منصوب گرديد . دو كتاب به نام بيان الاركان در اصول و فروع دين و رياض الامامه در آداب و فضيلت نماز جماعت دارد كه اوّلى را در 1169 به نام ميرزا محمد شاهمير و دوم را در 9 - شوال - 1175 تأليف كرده ، به طورى كه در الكواكب المنتثرة : 327 نوشته . و برادرش ملا محمد رفيع هم شاعر و فاضل بوده و حواشى بر مدارك و شرح تجريد لاهيجى كه متن آنها به خط او است نوشته و امضاء او شيخ رفيع شوشترى است .

420