اشعار مرحوم سيد نور الدين علاوه بر مهارت و تسلطى كه در نثر عربى و فارسى داشته ، طبع شعر هم داشته و اشعار فارسى و عربى سروده كه بيشتر آنها متأسفانه از بين رفته است .
قصيده‌اى به عربى در چهل بيت گفته كه در فروق اللغات : 309 - 314 چاپ نجف موجود است .
اين رباعى هم از او است :
< شعر > خاض الأعادي في حديث معايبي * ثمّ انثنوا نحوي يبثّون الأسف فصفحت عنهم قائلا مذ أقبلوا * ( . . . إنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ . . . ) [1] < / شعر > و مصرع اخير كه آيه قرآن مجيد است در بيت فارسى يكى از شعراء چنين اقتباس شده :
< شعر > توبه كن از معصيت اى آنكه عمرت شد تلف * گفته حق ( . . . إنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ . . . ) [2] < / شعر > و از سيد نور الدين است :
< شعر > بسكه بر هم خورده حال مردمان از اختلال * خوش نيايد هيچكس را گر كسى به شد ز حال < / شعر >

[1] و
[2] الأنفال : 38 .

418