تاريخ خطبه نامبرده جمادى الاولى 1142 و تاريخ تاليف كتاب 20 - ج 2 - 1142 بوده ، كه در چاپهاى قديم ايران و نجف نيامده و در الذريعه مذكور است [1] . مؤلف فاضل فهرست نسخ خطى كتابخانه ملى 10 / 33 تاريخ تاليف آن را قرن يازدهم نوشته كه اشتباه است .
بعضى اين كتاب را به سيد نعمت اللّه پدر سيد نور الدين و بعضى به سيد عبد اللّه فرزند او و بعضى به سيد نور الدين دوم نوه او نسبت داده‌اند ، كه نا درست است [2] .
بعضى هم نام آن را فروغ با غين نوشته‌اند كه غلطى آشكار است [3] .
اين كتاب نفيس با « السامي في الأسامي » و كتب ديگر در 1265 و 1274 به چاپ رسيده [4] .
در 1380 هم در نجف اشرف چاپ حروفى ، و بعدها نيز با تحقيقات و مقدمه‌اى از دكتر محمد رضوان دايه دمشقى استاد دانشگاه دمشق به وسيله رايزنى فرهنگى ايران در دمشق به چاپ رسيد و در 1408 در ايران افست گرديد ، و در آن مقدمه صفحه 5 آمده كه ، هنريكوس لاتنس يسوعى ، فروق اللغه خود را كه فرائد اللغة نام دارد و در 1889 م چاپ كرده ، از همين فروق اللغات گرفته و سرقت علمى كرده .

[1] الذريعة 16 : 187 .
[2] رجوع شود به صفحه 95 كتاب حاضر . و فهرست كتابخانه وزيرى يزد 3 / 1052 .
[3] فهرست كتابهاى چاپى عربى : 664 ، و مؤلفين كتب چاپى 6 : 629 .
[4] در معجم المطبوعات : 696 چاپ 1294 مذكور است .

415