بر مقام اجتهاد غلبه داشته و بدان مشهورتر است . و در نقباء البشر : 284 مذكور است .
در مكارم الآثار 3 : 840 به نقل از ماهنامه وحيد ، تولدش را از قول نوه اش آقاى صدرى كيوان معاصر ، در 1227 نوشته ، ولى اشتباه است .
و به طورى كه از غنيمة السفر : 36 تأليف شاگردش ميرزا محمد همدانى ملقب به امام الحرمين ، كه قديمى ترين مصدر ترجمه او است ( در الاجازة الكبيره آقاى نجفى مرعشى ص 406 جزو تأليفات شيخ جعفر نوشته كه اشتباه است ) معلوم مى شود ، همانا تولد شيخ در 1230 بوده زيرا كه در آن صفحه تصريح كرده كه عمر او هفتاد و سه سال بوده و چون وفات وى در ماه صفر 1303 واقع شده پس تولد او در سال مزبور بوده نه 1227 .
مرحوم حاج شيخ جعفر تأليفاتى داشته كه از همه معروف تر همان ( خصائص الحسين ( عليه السلام ) ) است كه جلد اول آن مكرر چاپ شده و ترجمه‌هاى متعدد به فارسى دارد كه بعضى به چاپ رسيده ، يك نسخه از خصائص الحسين در فهرست كتابخانه ملك 1 : 52 به نام الانوار الحسينيه معرفى شده و آن را خط مولف دانسته كه اشتباه است و جلد دومى داشته كه يكى از اهل علم در كربلا نسخه آن را از شيخ گرفت و معلوم نشد به كجا برد و به شيخ بر نگردانيد . يكى از ترجمه‌هاى خصائص ، فيوضات المسعوديه است ; كه در 1303 به أمر ظل السلطان نوشته شده ، از سيد مهدى بن حسين دزفولى نياى سادات فارغ و صاحب تحفة المحبين ، مذكور در فهرست كتابخانه‌هاى عمومى اصفهان : 131 مى باشد . و ديگرى نفائس شرح خصائص دو جلد ، از ميرزا اسد اللّه بن مهدى كاشانى متخلص به شعرى ، كه در 1311 - 1315 ترجمه كرده و در فهرست كتابخانه مرعشى قم 20 : 28 مذكور است .
( رساله فارسى در اصول دين ) هم دارد كه عناوين آن حديقه حديقه است و

391