اجازه كبيره بوده و در اجازه با القاب و اوصاف خوبى او را ياد كرده و فرموده از پدرش مير محمد صالح و جد مادريش ملا محمد باقر مجلسى اجازه روايت داشته ، و به سبب روايت از مجلسى ، عالى ترين طريق را از او داشته و در حاشيه فرموده از آقا جمال خوانسارى هم روايت مى كند .
نگارنده گويد : وى صاحب خزائن جواهر سلطانى در اعمال ماهها است ، مشتمل بر فوائد بسيار ، و صاحب « مناقب الفضلاء » نيز مى باشد كه اجازه‌اى مفصل است در 1138 و براى شيخ زين الدين خوانسارى نوشته ، و در 1373 شمسى بضميمه نفحات الروضات چاپ شده .
و از اجازات كبار است ، اجازه كبيره عالم نابغه ، سيد عبد اللّه جزائرى كه تعريفش ضمن مصادر كتاب بيايد . و الدر الفريد في نبذ من الأسانيد كه عالم نسّابه نجفى مرعشى در 1375 براى اينجانب نوشته . و در الذريعة 12 : 115 ضمن السلسلات ، اشتباهاً ذكر شده و بايد در ميم ( المسلسلات ) باشد . ولؤلؤة البحرين محدث بحرانى و الروضة البهية سيد شفيع جابلقى كه از فقهاء بزرگ بوده و هر دو چاپ شده‌اند .
و اجازه علامه مشهور سيد حسن صدر متوفى 1354 صاحب تأسيس الشيعة كه براى شاگردش استاد ما علامه تهرانى صاحب الذريعة در 1330 نوشته .
و اجازه‌اى كه براى عالم فقيه بزرگوار سيد صدر الدين صدر و اديب شاعر شيخ محمد باقر الفت اصفهانى مشتركاً نگاشته ، و دوست فاضل معاصر ما كه نفحات الروضات را در 1373 شمسى چاپ كرده ، آن را طبقات الاجازات بالروايات ناميده و به آن ملحق نموده است .
و اقرب المجازات الى مشايخ الاجازات كه سيد علينقى بن سيد ابى الحسن

376