اما هيچكدام حق او را ادا نكرده و تاريخ تولد و نام همه تأليفات او را كه از سى كتاب بيشتر است ننوشته‌اند .
ولادت وى در حدود 1058 بوده ، به طورى كه از بيانات آينده ما معلوم خواهد شد .
وفاتش در ماه صفر 1126 و مدفنش در نجف اشرف مى باشد [1] و از كتاب آداب سنيه ، در ماه رمضان 1120 فارغ گشته [2] .
صاحب اجازه كبيره در حاشيه اجازه فرموده « توفّي عشر الثلاثين بعد المائة والألف » كه با تاريخ مذكور سازگار است .
برخى از تأليفات فارسى وى از اين قرار است :
1 - آداب سنيه . مشار اليه كه تنها در فهرست سابق الذكر مذكور است .
2 و 3 - دو رساله در اسباب حدوث باران و برف و تگرگ به نظر فلاسفه و برق و صاعقه ، هر كدام يازده صفحه ، ضمن مجموعه‌اى به خط مؤلف به نظر نگارنده رسيده و در هيچيك از كتب تراجم و فهارس به نظر نرسيده .

[1] الذريعة 4 : 397 به نقل از مشجره خاتون آباديها ، پس 1116 كه در بعضى از صفحات و مجلدات ديگر آن كتاب و دانشمندان و بزرگان اصفهان : 386 و شهداء الفضيلة : 234 و بعضى از مواضع ديگر ديده مى شود نا درست بوده . و ترديد بين التاريخين كه در ريحانة الأدب 3 : 368 مشاهده مى گردد بى مورد است . و منشأ اين اشتباه ، محدث نورى است كه در عبارت روضات الجنات : 198 دقت نكرده در آنجا كه گفته مير محمد صالح تا 1116 زنده بوده و آن را تاريخ وفات پنداشته ، مستدرك 3 : 486 و ديگران هم از او بلا واسطه يا با واسطه پيروى كرده و از حقيقت ، دور افتاده‌اند .
[2] فهرست كتب خطى كتابخانه‌هاى اصفهان : 74 ، و اين هم دليلى ديگر بر غلط بودن 1116 مى باشد .

371