آنها بوده است [1] .
مير محمد صالح خاتون آبادى ( حدود 1058 - 1126 ) فرزند مير عبد الواسع بن محمد صالح بن اسماعيل معروف به شاه مراد بن عماد الدين محمد بن حسن بن جلال الدين بن مرتضى بن حسن بن حسين بن شرف الدين على بن مجد الدين محمد بن تاج الدين حسن بن شرف الدين حسين ابن عماد الشرف بن عباد بن محمد بن حسين بن محمد بن ابى عبد اللّه حسين بن ابى الحسن على بن عمر الاكبر بن ابى محمد حسن الافطس بن ابى الحسن على الاصغر ابن امام زين العابدين ( عليه السلام ) [2] .
از بزرگان دانشمندان و اعاظم شاگردان علامه مجلسى و خواهر زاده و داماد او بوده است .
شرح حال او را بعضى از كتب تراجم و فهارس ، جداگانه يا ذيل ترجمه فرزندش مير محمد حسين نوشته‌اند .

[1] دانشمندان و بزرگان اصفهان : 90 .
[2] نسب مذكور با مختصر توضيحى درباره برخى از صاحبان اسامى فوق ، در مكارم الآثار 1 : 129 ضبط شده در الفيض القدسي و مستدرك الوسائل 3 : 486 و الكواكب المنتثرة : 198 در شرح حال مير محمد حسين فرزند صاحب ترجمه هم با اندك اختلافى منقول است ، به اين ترتيب كه سيد مرتضى مذكور در سلسله نسب را ، فرزند بلا واسطه حسين دانسته‌اند و حسن را ننوشته‌اند و در مستدرك ، عباد را عبادان نوشته ، ولى مرقومات مكارم در اين گونه موارد از سايرين دقيق تر و به واقع نزديكتر است ، بنا بر اين او با 25 واسطه به امام چهارم ( عليه السلام ) مى رسد نه نوه اش مير عبد الباقى كه در ريحانة الأدب 3 : 366 گفته با 25 واسطه به امام عالى مقام موصول است .

370