در اعيان الشيعه 52 : 61 و فهرست كتابخانه مجلس 16 : 375 هم وفات او را 1150 نوشته‌اند كه نا درست است .
در الكواكب المنتثرة : 821 ، و الاعلام 9 : 253 ، و معجم المؤلفين 13 : 240 هم به اختصار ترجمه شده .
و در اجازه كبيره است « كان فاضلا متبحراً في العلوم العربية . . . » تا اينكه گفته « توفي عشر الخمسين رحمة اللّه عليه » .
در اعيان الشيعه صفحه مرقوم ، عبارت اجازه را نقل كرده اما جمله اخير را نياورده و از اينرو است كه وفات او را درست ننوشته .
علامه تهرانى ، حاشيه ملا عبد اللّه مورخ 1085 و رجال علامه مورخ 1095 را به خط وى ديده ، كه در آغاز عمر ، آنها را نوشته ، نگارنده هم مطول مورخ 1094 را به خط او ديده .
تأليفات وى را هيچ يك از كتب تراجم و فهارس جمع آورى نكرده‌اند و اينك بيان مى شوند ، و همه به عربى هستند .
1 - ادعيه و ادويه مجربه . رساله‌اى است از اول ناقص مورخ 11 - ع 2 - 1102 .
2 - الاعتبار منتخب استبصار . در سه جلد كه سوم از ايلاء تا آخر مورخ 30 - ذ ح - 1118 بوده [1] .
3 - رساله در تجويد . در اجازه كبيره آن را تحسين نموده .
4 - حاشيه بر الفيه شهيد . در الكواكب المنتثره مذكور است .

[1] الذريعة 2 : 222 .

322