عبد الهادى نامى بوده ، به طورى كه فرزند او حسن بن عبد الهادى در يك صفحه كه نسب نامه خود را نوشته تصريح كرده .
اما متأسفانه از اين شخص و پدرش اطلاعى نداريم ، همينقدر معلوم است كه در 1261 زنده بوده كه آن نسب نامه را نوشته است .
ديگر از احفاد شيخ محمد جزائرى است ، شيخ محمد على بن شيخ محمد ابن حاجى على بن شيخ محمد ، كه صاحب تحفة العالم او را برادر جانى و يار وفادار خوانده و در اواخر تحفه او را محمد عليخان ناميده ; زيرا كه در آن تاريخ به حكومت قسمتى از خاك هند منصوب گرديده است .
و هم از اعقاب صاحب عنوان بود ، مرحوم حاج شيخ على اكبر كريمى بازرگان نيكوكار معمر ، كه مردى خير خواه و موجّه در اهواز بود و از ارادتمندان صميمى و قديمى خاندان ما محسوب مى شد ، و چند سال قبل درگذشت .
28 - شيخ بهاء الدين محمد جزائرى نسخه‌اى از شرح استبصار در كتابخانه آيت اللّه حكيم در نجف اشرف موجود است ; كه در آخر صوم آن اجازه‌اى مورخ رجب 1093 به خط سيد ديده مى شود ، كه مجاز را چنين توصيف فرموده « الشيخ الجليل النبيل الصالح الفالح الألمعي اللوذعي الشيخ بهاء الدين محمد الجزائري » ظاهراً غير از شيخ محمد سابق الذكر است ، چه آنكه در امضاء او و جاهائى كه مذكور است لقب بهاء الدين وجود ندارد .
29 - شيخ محمد علم الهدى كاشانى ( 1039 - 1115 ) فرزند برومند ملا محسن فيض [1] بوده و مانند پدر ، دانشمندى ارجمند و

[1] مذكور در صفحه 215 .

311