منطق و از خود او است . چنان كه گذشت يك نسخه مورخ 1083 كه محتمل است خط مؤلف باشد به نظر نگارنده رسيده ، آغاز « أفضل ما ينطق به اللسان حمد من قوله » در الذريعه مذكور نيست .
8 - شرح تحفة المبتدى . يك نسخه به نظر نگارنده رسيده و در الذريعه مذكور است [1] .
9 - 12 - منظومه‌هائى در اصول و منطق و نحو و هيأت و محتمل است منظومه منطق غير از تحفة المبتدى باشد .
13 - الوجيز . تفسير مختصرى است كه نصف آن تا آخر سوره نحل چاپ شده و تمام آن در نسخه‌هاى متعدد موجود است اما اواخر نسخه‌هاى موجوده مقدارى سفيد و ننوشته دارد .
در الذريعة درباره او گفته « يروي هذا الشارح عن السيد المحدث الجزائري كما يروي عنه أخوه كما في إجازة السيد عبد اللّه الجزائري » [2] در عبارت الذريعة تعريفى شده و ما صحيح آن را نوشتيم و او را نوه‌اى به نام محمد حسين بوده كه در شعبان 1227 تملك خود را بر نسخه‌اى از دمامينى چنين نگاشته « ابن على بن حسن بن جعفر بن على » . در الكواكب المنتثره : 510 پس از ترجمه وى ، همنام او على بن حسين بن محيى الدين بن عبد اللطيف را نوشته است .

[1] الذريعة 13 : 143 .
[2] الذريعة 13 : 143 .

276