عالمى فاضل و اديبى شاعر و مفسرى جليل ، صاحب مصنفات و اشعار بوده و در خلف آباد سكونت داشته است [1] .
تاريخ ولادت و وفات او معلوم نيست و اين تأليفات از او است :
1 - اربعين حديث كه 21 حديث را شرح كرده و نسخه مورخ 1129 موجود است ، و معلوم نيست كه تمام شده يا نه [2] .
2 - ارشاد المتعلم الى الطريق . متنى است در منطق مانند تهذيب تفتازانى ، در جوانى براى يكى از خويشان نوشته [3] .
3 - الافادة السنية في مهم الصلوات اليومية . مرتب بر سه باب مورخ 1106 نسخه‌اى موجود است كه مؤلف اجازه‌اى براى كاتب آن نوشته [4] .
4 - تحفة المبتدى ، منظومه‌اى است در منطق ، ضمن مجموعه‌اى موجود است .
5 - توقيف السائل على المسائل . در طهارت و صلوة كه طهارت آن را در 1124 نوشته [5] .
6 - رساله‌اى در نسبت . كه در الكواكب المنتثرة به وى نسبت داده .
7 - شرح ارشاد المتعلم الى الطريق . در حيات پدر آن را نوشته و متن آن در

[1] اجازه كبيره : 131 ، ذيل ترجمه برادرش شيخ حسن بن حسين بن محيى الدين .
[2] الذريعة 1 : 422 .
[3] الذريعة 1 : 518 .
[4] الذريعة 2 : 254 - 255 .
[5] الذريعة 4 : 501 .

275