2 - كتابى در حقيقت مذهب اماميه و اصل آن و اثبات آن ، كه هر كس آن را رها كند گمراه است . تاريخ فراغ از تأليف آن ، جمعه ، آخر شعبان 1138 بوده و محتمل است كه آخرين تأليف او باشد .
3 - رضاعيه ; كه در آن اختيار كرده قول به عموم منزلت را در حرمت ، مانند محقق داماد .
4 - شرح كفايه سبزوارى ; و گويا بيش از تجارت را شرح نكرده .
5 - شرح مفاتيح فيض موسوم به شريعة الشيعه يك باب آن را در 1129 نوشته و بر فضل او دلالت دارد .
6 - ضياء العالمين در امامت . صاحب الغدير از آن نقل كرده و علامه تهرانى در الكواكب المنتثرة فرموده سه جلد است ، اما در الذريعه نوشته دو جلد .
7 - الفوائد . در مكه معظمه آن را نوشته ، قسمتى از آن در كتابخانه مرحوم آيت اللّه بروجردى در نجف موجود است .
8 - الفوائد الغروية والدرر النجفية [1] . دو جلد هر جلدى در يك مقصد ، مقصد اول در اصول دين ، مقصد دوم در اصول فقه ، محدث بحرانى تنها جلد دوم را داشته و فرموده مورخ 1112 ، و گواه تبحر او در معقول و منقول است [2] .
فاضل متتبع خبير ، مرحوم سيد محمد صادق بحر العلوم رحمه اللّه تعالى در پاورقى لؤلؤة البحرين گفته : من هر دو جلد را استنساخ كردم تاريخ اول 1111 و دوم 1112 مى باشد .

[1] الذريعة 13 : 31 ، و 14 : 35 ، و 15 : 124 ، و الكواكب المنتثرة : 175 ، و لؤلؤة البحرين : 109 .
[2] لؤلؤة البحرين : 108 .

242