جاى كلمه السيد الشيخ نوشته و موهم عدم سيادت او شده ، و علامه امينى هم او را ( الشيخ هاشم ) نوشته است [1] .
صاحب انوار البدرين عبارت نورى را در ترجمه او آورده [2] ، اما چون عنوان را ( السيد هاشم ) نوشته ، مى توان كلمه الشيخ را در كلام او تصحيح و بر معناى لغوى حمل نمود اما اشتباه چاپى در آن رخ داده و كلمه الاُصولين با يك ياء كه تثنيه و مقصود از آن اصول دين و اصول فقه است با دو ياء به صورت جمع نوشته شده كه مقصود علماء اصول ، و در اينجا ، غير مقصود است .
صاحب ريحانة الادب در ترجمه سيد گفته « از شاگردان علامه مجلسى و سيد هاشم بحرانى و فيض كاشانى و ديگر اكابر وقت بوده » [3] .
اين عبارت هم نادرست و سيد هاشم بحرانى منصرف به صاحب تفسير برهان است ، سيد هاشم بن سليمان بن اسماعيل و او استاد سيد نعمت اللّه نبوده و استاد او معروف به احسائى است نه بحرانى .
از كتابهائى كه نزد او خوانده زبدة الاُصول است ، كه در آخرش اين اجازه را براى سيد ، كه در آن تاريخ ( 1067 ) هفده ساله بوده ، نوشته است .
« بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه في البداية والنهاية والصلاة والسلام على أشرف العالمين دراية محمد وآله الذين من اتّبعهم أمِنَ من الضلالة والغواية و بعد فقد قرأ هذا الكتاب المسمى بزبدة الاُصول من تأليفات شيخنا العلاّمة إمام

[1] الغدير 11 : 292 .
[2] أنوار البدرين : 400 .
[3] ريحانة الأدب 2 : 254 .

225