نام کتاب : نابغه فقه و حديث ، سيد نعمت الله جزائري نویسنده : سيد محمد جزائري جلد : 1 صفحه : 192
عروسى ، از اين شخص كه همنام اوست باشد . صاحب امل الآمل او را هم ترجمه كرده اما به اشتباه زير دو عنوان نوشته است [1] . علامه امين هم به همين اشتباه دچار شده و او را دو بار نوشته و بار اول جدّ او را كه رحمت است رحمت اللّه ناميده است [2] . علامه تهرانى فرموده وفاتش را صاحب فهرست كتابخانه لندن 6 : 471 در 1053 نوشته ولى غلط است ، چون تا 1063 زنده بوده و شواهدى براى حيات او در اين تاريخ آورده است [3] . نگارنده گويد : وفات او در بصره در 1075 بوده است [4] . سيد شرف الدين على فرزند حجت اللّه طباطبائى شولستانى غروى ( 000 - بعد 1063 ) از مشايخ اجازه بوده و نام او در اجازات متأخران به چشم مى خورد و نسب او به امام دوم حضرت امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) منتهى مى گردد . در الروضة النضرة پس از آنكه نسب او را تا امام ( عليه السلام ) از رياض نقل كرده [5] نام
[1] امل الآمل 2 : 154 ، به عنوان عبد على بن رحمة و در صفحه 156 به عنوان عبد على بن ناصر بن رحمة و در اينجا او را به جاى حويزى بحرانى نوشته است . [2] أعيان الشيعة 38 : 56 و 59 . [3] الروضة النضرة : 329 ، و الذريعة 9 : 690 . [4] هدية العارفين : 586 . [5] الروضة النضرة : 402 ، در چاپ آن را حذف كردهاند .
192
نام کتاب : نابغه فقه و حديث ، سيد نعمت الله جزائري نویسنده : سيد محمد جزائري جلد : 1 صفحه : 192