قم بين سالهاى 1382 و 1385 چاپ شده است .
محدث نورى و شاگردش محدث قمى و علامه امين و صاحب تجلّيات نام شيخ عبد على را على نوشته‌اند و آن اشتباهى است كه از محدث نورى سر زده ، و به آن سه نفر ديگر نيز سرايت كرده است [1] . علامه تهرانى اشتباه ديگرى نموده و او را شاگرد سيد نعمت اللّه پنداشته [2] .
تاريخ وفات شيخ عبد على را روى جلد نور الثقلين 1112 نوشته‌اند ولى بى مدرك و غلط است و تاريخ قطعى مجهول ، ولى بين 1089 و 1097 بوده ، زيرا ظاهر انوار النعمانية كه در 1089 تاليف شده دلالت بر حيات و ظاهر امل الآمل كه در 1097 تأليف شده دلالت بر ممات او دارد .
نا گفته نماند كه اين شخص غير از همنام و همشهر و همعصر او شيخ عبد على بن ناصر بن شيخ رحمت حويزى بوده ، كه عالمى اديب و شاعرى ماهر و صاحب آثار ادبى است و او معروف به ابن رحمت بوده و صاحب رياض احتمال داده كه شرح لامية العجم مذكور در امل الآمل ، در تأليفات شيخ عبد على

[1] خاتمة مستدرك الوسائل : 405 ، و الكنى والألقاب 2 : 298 ، و أعيان الشيعة 50 : 23 ، و تجليات 1 : 64 .
[2] الذريعة 9 : 691 .

191