سيد عليخان مدنى و ديگر اجلاى اهل فن ، به علامه و فريد الدهر و وحيد العصر و استاد الحكماء و المتكلمين و مربى الفقهاء و المحدثين موصوف مى باشد و در هر يك از معقول و منقول تدريس مى كرده و به همين جهت به استاد الكل فى الكل موصوف بوده ، چنانچه به جهت لقب جمال الدين داشتن ، هر يك از پدر و پسرش به لقب ذو الجمالين نيز ملقب بوده و رياست علمى مذهبى در زمان خود به او منتهى و ملجأ مساكين و فقرا بوده و در انجام مهمات ايشان اهتمام تمام به كار بردى . . . و سيد نعمت اللّه جزائرى و شيخ جعفر قاضى و ملا ميرزاى شيروانى و آقا جمال خونسارى فرزند خود آقا حسين و جمعى ديگر از افاضل وقت از تلامذه وى بوده‌اند » [1] .
و از مصنفات او است :
1 - ترجمه صحيفه سجاديه .
2 - ترجمه قرآن مجيد . در هند چاپ شده ، در امل الآمل آن را به وى نسبت داده ، ولى صاحب رياض گفته : چنين ترجمه‌اى نداشته ، چون از خود محقق خوانسارى و فرزندش آقا جمال كه نام مؤلفاتش را پرسيدم آن را ذكر نكردند . و علامه تهرانى فرموده قول صاحب امل الآمل مقدم بر رياض است ، زيرا كه او گواهى بر اثبات و ادعاء رؤيت نموده . و محتمل است در اثر فراموشى ، به صاحب رياض نگفته باشند .
3 - تفسير سوره فاتحه .
4 - تواريخ وفيات العلماء .

[1] ريحانة الأدب 3 : 487 .

180