< شعر > مى كند ( اقتباس مقباسش ) * سالكان را بسرّ حق ملهم هست ( زاد المعاد ) او كافى * توشه راه سالكان عدم چون بناى وجود او كامل * كند سيل اجل كه عمرش كم زين عزا چرخ خامه نيلى بود * شد سيه پوش كعبه هم بحرم گوهر شرع و فضل گشت يتيم * علم بى كس بماند در عالم گشت مسجد ز غصه خاك نشين * پشت محراب زين عزا شد خم زين مصيبت بناى خلق جهان * ناله پيچيد همچونان قلم سابع عشر ثالث رمضان * شد چو مايل وجود او بعدم بهر تاريخ خامه سامى * اين دو مصرع نوشت از پى هم مقتداى جهان ز پا افتاد * باقر علم رفت از عالم < / شعر > بعضى وفات مجلسى را چهار الف مطابق 1111 گفته‌اند و ( حزن و غم ) هم مطابق همين سال است .
يكى از معاصران وفات او را در 1030 نوشته و به نظر مى رسد كه غلط چاپى است و يا با وفات شيخ بهائى مشتبه شده است [1] .
يكى ديگر از معاصران كه چاپ حروفى امل الآمل را در نجف اشرف تصحيح كرده ، از اعيان الشيعه ولادت مجلسى را در 1027 و وفاتش را در 1110 نقل كرده ، آنگاه گفته معروف آن است كه وفاتش در 1111 بوده است [2] .
نگارنده گويد : تاريخ ولادت مذكور غلط چاپى و صحيح آن 1037 و تاريخ

[1] فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى 1 : 9 تأليف مفهرس معاصر آقاى احمد منزوى .
[2] امل الآمل 2 : 249 .

155