از ياء نوشته‌اند [1] و آن اشتباه است .
آغاز « الحمد للّه الذي فقّهنا في اُمور الدين » .
در نسخه‌هائى كه به نظر نگارنده رسيده تاريخ مذكور نيست ، اما از ترجمه اين كتاب كه به قلم نوه دانشمند او سيد عبد اللّه بن سيد نور الدين بن سيد نعمت اللّه است ، معلوم مى شود كه : تاريخ تأليف چهار شنبه 3 - ع 1 - 1083 بوده است .
يك نسخه به خط نگارنده كه در 1371 از روى نسخه مرحوم سيد آقا نوشته‌ام و نسخه‌اى ضمن مجموعه‌اى از مؤلفات شيخ عبد اللّه بن صالح بحرينى معروف به سماهيجى ، نزد فاضل محترم حاج سيد محمد تقى حكيم ، و نسخه‌اى ديگر در كتابخانه مجلس [2] ، و جاهاى ديگر موجود است .
الهدية في فقه الشيعة العلية : رجوع شود به هدية المؤمنين قريب الذكر .
اين بود نام و مشخصات مؤلفات جدّ اعلى ، كه نام برخى از آنها بر ترجمه نويسان پوشيده بوده و آنها را ننوشته‌اند .
صاحب شجره طيبه كه از نوادگان سيد نعمت اللّه و مردى متتبع بوده ، تنها 26 كتاب را شناخته و نام برده . بعضى از بزرگان 35 شماره را ياد كرده ، اما از اين عدد كمتر نوشته‌اند ، زيرا كه بعضى از آن شماره‌ها تكرارى بوده و يك كتاب را به دو عنوان نوشته و هر كدام را شماره‌اى داده‌اند .

[1] كشف الحجب والأستار : 606 ، و أعيان الشيعة 50 : 23 ، و در چاپ يازده جلدى در 10 : 227 گفته در بغداد چاپ شده و آن هم اشتباه است و تاكنون به چاپ نرسيده است .
[2] فهرست كتابخانه مجلس 16 : 358 .

133