مؤلف نام اين كتاب را به جهت تخفيف الهدية في فقه الإمامية [1] و كتاب الهدية في علم الفقه [2] گفته .
در اجازه كبيره ، به نام رسالة الهدية في فقه الطهارة والصلاة مذكور است .
محدث بحرينى نام آن را از جزء دوم اقتباس كرده و رسالة التحفة گفته و موضوع آن را كه طهارت و صلوة است ، صلوة تنها نوشته [3] ، و اين نا درست است .
صاحب روضات يك جا به نام كتاب و يك جا به عنوان فقه الصلاة كه از موضوع مذكور در اجازه كبيره اخذ شده ، آن را ياد كرده [4] و توهم تعدد آن دو را داشته است .
استاد بزرگ تهرانى هم به پيروى از او به دو عنوان آن را ياد كرده است [5] .
بغدادى هم دو بار نام آن را برده به عنوان الهدية في فقه الشيعة العلية وهدية المؤمنين كه نام كتاب است [6] .
كلمه ( العلية ) را كه وصف « الشيعة » قرار داده حقى است ، كه بدون قصد بر قلم او جارى شده و گر نه در نامگذارى مؤلف منظور نشده است .
كنتورى و علاّمه امين به جاى هدية با تشديد ياء ، هداية المؤمنين با الف قبل

[1] حاشية امل الآمل ( نسخه خطى ) .
[2] الأنوار النعمانية : 471 ، و زهر الربيع 2 : 209 .
[3] لؤلؤة البحرين : 111 ، و در تذكرة المحدثين ، محدث طبسى نيز چنين است .
[4] روضات الجنات : 728 .
[5] الذريعة 16 : 194 ، و 25 : 214 .
[6] هدية العارفين 2 : 497 .

132