اللّه ، و نسخه‌اى نزد مرحوم بيرجندى صاحب الكبريت الاحمر و وقائع الشهور والايام بوده ، و در كتاب دوم : 204 در عنوان روز 23 شوال وفات سيد را با شرحى از منبع الحياة نوشته است .
معاصر محترم حائرى با اينكه درباره كتاب و مؤلف شرحى نوشته [1] ولى در يك جا از روى غفلت آن را از فيض كاشانى دانسته و چنين گفته « منبع الحياة فيض كاشانى » [2] .
شيخ محمد باقر بن محمد جعفر همدانى بهارى متوفى در 1333 حاشيه‌اى بر منبع الحياة دارد [3] .
42 - منتهى المطلب : در نحو ، در ترجمه سيد ، مذكور است [4] اما متأسفانه نسخه آن مفقود است . در الذريعة [5] به عنوان منتهى المطالب آمده است .
بغدادى آن را منتهى الطلب نوشته [6] كه اشتباه است .
43 - منهاج الصواب : آن هم در نحو و ناياب است و احدى از مورخان قديم نام آن را ننوشته ، خود سيد در مبحث موصول مفتاح اللبيب ، حواله به اين كتاب داده و ظاهراً غير از شرح مناهج الصواب و نهج الصواب است .

[1] فهرست كتابخانه مجلس 2 : 152 .
[2] فهرست كتابخانه مجلس ، بخش دوم 9 : 588 .
[3] الذريعة 6 : 222 ، و نقباء البشر : 202 .
[4] امل الآمل 2 : 336 ، و تذكره شوشتر : 58 ، و تحفة العالم : 97 .
[5] الذريعة 23 : 11 .
[6] هدية العارفين 2 : 497 ، و ذيل كشف الظنون ( إيضاح المكنون ) 2 : 537 .

124