responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 71

توصيف هم بوده باشد مسلماً در اينجا منظور توصيف بى پايه و بى اساس است؛ چرا كه در صدر و ذيل آيه فوق، قرائنى است كه دلالت بر اين معنا مى‌كند؛ از يكسو، به عنوان تعجب مى‌گويد: ببين چه مثل‌هايى مى‌زنند؟! و از سوى ديگر، مى‌گويد:

توصيف‌هايى، كه سبب گمراهى غيرقابل بازگشت آنها مى‌شود. [1]

'''أَمَد:'''

{{(آیه):أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً}}

{{صورتی:«أَمَد»}} (بر وزن صمد) به معناى زمان است؛ با اين تفاوت كه به گفته‌{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات»{{صورتی:، «زمان»}} شامل ابتدا و انتها هر دو مى‌شود، ولى‌{{صورتی: «أَمَد»}} تنها به انتهاى زمان چيزى مى‌گويند. و نيز گفته‌اند:{{صورتی: «أَمَد»}} و{{صورتی: «ابد»}} از نظر معنا به هم نزديكند، با اين تفاوت كه‌{{صورتی: «ابد»}} مدت نامحدود را شامل مى‌شود، در حالى كه‌{{صورتی: «أمد»}} مدت محدودى را، هر چند طولانى باشد. [2]

'''أَمْدَدْنَاهُمْ:'''

{{(آیه):وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفاكِهَةٍ}}

{{صورتی:«أَمْدَدْنَاهُمْ»}} از مادّه‌{{صورتی: «امداد»}} در اينجا به معناى ادامه و افزايش و اعطا است؛ يعنى ميوه‌ها و غذاهاى بهشتى آن چنان نيست كه با تناول كردن كمبودى پيدا كند، و يا همچون ميوه‌هاى دنيا كه در فصول سال، نوسان زيادى دارد تغييرى در آن حاصل شود، بلكه هميشگى، جاودانى و مستمر است. [3]

'''أَمَدَّكُمْ:'''

{{(آیه):أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَبَنِينَ}}

{{صورتی:«أَمَدَّكُمْ»}} از مادّه‌{{صورتی: «امداد»}} در اصل به اين گفته مى‌شود كه امورى را پشت سر هم و به طور منظم قرار دهند؛ و از آنجا كه خداوند نعمت‌هايش را به طور دائم و تحت نظام خاصى به بندگان ارزانى مى‌دارد، از آن تعبير به‌{{صورتی: «امداد»}} شده است. [4]

'''أمر:'''

{{(آیه):مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِه}}

منظور از{{صورتی: «امر»}} قوانين و نظاماتى است كه به فرمان پروردگار در عالم هستى حكومت مى‌كند و آنها را در مسير خود رهبرى مى‌نمايد؛ منظور از{{صورتی: «امر»}} در سوره‌{{صورتی: «سجده»، «دين و مذهب»}} است. [5]

'''إِمْر:'''

{{(آیه):لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً إِمْراً}}

{{صورتی:«إِمْر»}} (بر وزن شمر) به كار مهم شگفت‌آور و يا بسيار زشت گفته مى‌شود. [6]

[1]سوره فرقان: 9؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/41/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص41.]

[2]سوره جنّ: 25؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/144/أَمَد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص144.]

[3]سوره طور: 22؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/446/أَمْدَدْنَاهُمْ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص446.]

[4]سوره شعراء: 133؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/323/أَمَدَّكُمْ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص323.]

[5]سوره اعراف: 54؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/253/أمر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص253.]؛سوره سجده: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/132/أمر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص132.]

[6]سوره كهف: 71؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/536/إِمْر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص536.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 71
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست