responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 669

آنهاست، ولى اين گفتار «راغب» نتيجه‌اش اين مى‌شود كه يأس در اينجا به معناى علم به وجود نباشد، بلكه به معناى علم به عدم باشد، كه با مفهوم آيه سازگار نيست، از اين‌رو معناى همان است كه مشهور مفسران گفته‌اند و شواهدى از سخن عرب نيز بر آن آورده‌اند. نمونه اين شواهد را «فخر رازى» در تفسيرش آورده است (دقت كنيد). [1]

'''يُؤْثَر:'''

{{(آیه):إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ}}

جمله‌{{صورتی: «يُؤْثَر»}} از مادّه‌{{صورتی: «اثر»}} به معناى روايتى است كه از پيشينيان نقل شده و آثارى است كه از آنها باقى مانده و بعضى آن را از مادّه‌{{صورتی: «ايثار»}} به معناى برگزيدن و مقدم داشتن دانسته‌اند. [2]

'''يَؤُدُهُ:'''

{{(آیه):وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُمَا}}

{{صورتی:«يَؤُدُهُ»}} در جمله‌{{صورتی: «وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُمَا»}} در اصل، از ريشه‌{{صورتی: «اوْد»}} (بر وزن قول) به معناى ثقل و سنگينى مى‌باشد، يعنى حفظ آسمان‌ها و زمين براى خداوند هيچگونه سنگينى و مشقتى ندارد؛ زيرا او همانند مخلوقات و بندگان خود نيست كه قدرتشان محدود باشد و گاهى از نگهدارى چيزى خسته و ناتوان شوند، قدرت او نامحدود است و اصولًا براى يك قدرت نامحدود سنگينى و سبكى، مشقت و آسانى مفهومى ندارد، اين مفاهيم همه در مورد قدرت‌هاى محدود صدق مى‌كند! [3]

'''يُؤْفَكُونَ:'''

{{(آیه):انْظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}

{{صورتی:«يُؤْفَكُونَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «افك»}} و آن در اصل به معناى منصرف ساختن از چيزى است و{{صورتی: «مأفوك»}} به كسى گفته مى‌شود كه: از حق باز داشته شده است، اگر چه بر اثر تقصير خودش باشد و از آنجا كه دروغ انسان را از حق باز مى‌دارد به آن‌{{صورتی: «افك»}} گفته مى‌شود.

و به همين تناسب، بر دروغ و نيز بادهاى مخالف اطلاق مى‌شود. تعبير «يُؤْفَكُون» به صيغه مجهول، اشاره به اين است كه: آنها قدرت بر تصميم‌گيرى ندارند، گويى بى اراده به سوى بت‌پرستى كشيده مى‌شوند! [4]

'''اليَوْم:'''

{{(آیه):الْيَوْمَ في‌ ضَلالٍ مُّبينٍ}}

بعضى از مفسران كلمه‌{{صورتی: «اليَوْم»}} در جمله‌{{صورتی: «لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ»}} را به معناى روز قيامت گرفته‌اند، كه مفهوم آيه اين مى‌شود: در آنجا بينا و شنوا خواهند شد اما اين بينايى و شنوايى در آن روز سودى به حالشان نخواهد داشت، و در ضلال مبين‌

[1]سوره رعد: 31؛[https://lib.eshia.ir/27575/10/260/اليَوْم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج10، ص260.]

[2]سوره مدثّر: 24؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/236/يُؤْثَر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص236.]

[3]سوره بقره: 255؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/322/يَؤُدُهُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص322.]

[4]سوره مائده: 75؛[https://lib.eshia.ir/27575/5/55/يُؤْفَكُونَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج5، ص55.]؛سوره عنكبوت: 61؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/354/يُؤْفَكُونَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص354.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 669
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست