نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 624
است، مانند سقوط سنگ از بلندى، وهنگامى كه در مورد انسان به كار رود به معناى
پايين رانده شدن به عنوان مجازات است. [1]
'''هجر جميل:'''
{{(آیه):وَ اهْجُرْهُمْ
هَجْراً جَميلًا}}
{{صورتی:«هجر جميل»}} به معناى{{صورتی: «دورى و جدايى شايسته»،}} و هجران توأم با دلسوزى، دعوت و تبليغ به سوى حق است، كه
يكى از روشهاى تربيتى در مقطعهاى خاصى محسوب مىشود، و هرگز منافات با مسأله{{صورتی: «جهاد»}} در مقطعهاى
ديگر ندارد كه هر كدام جايى و هر نكته مقامى دارد.
و به تعبير ديگر، اين دورى، بى اعتنايى نيست، بلكه خود نوعى اعتنا است و به هر
حال اين كه بعضى حكم آيه فوق را منسوخ به آيات جهاد دانستهاند، صحيح نيست. [2]
'''هدايت:'''
{{(آیه):وَ هُدًى وَ
رَحْمَةٌ}}
منظور از{{صورتی: «هدايت»}} راهيابى به سوى مقصود، يعنى تكامل و پيشرفت انسان در تمام جنبههاى مثبت
است. [3]
'''هُدْنَا:'''
{{(آیه):إِنَّا هُدْنآ
إِلَيْكَ}}
{{صورتی:«هُدْنَا»}} از مادّه{{صورتی: «هَوْد»}} (بر وزن صوت) به معناى بازگشت توأم با نرمى و آرامش است و به طورى كه بعضى از
لغويين گفتهاند، هم بازگشت از خير به شرّ را شامل مىشود و هم از شرّ به خير را.
ولى در بسيارى از موارد به معناى توبه و بازگشت به اطاعت فرمان خدا آمده است.
{{صورتی:«راغب»}} در كتاب «مفردات» از بعضى نقل مىكند: «نامگذارى قوم يهود به اين نام، به
خاطر همين سخنى است كه با خدا داشتند و در واقع اين نام يك نوع مدح و ستايش از
آنها بوده و زندهكننده خاطره بازگشت آنها به سوى خدا، سپس معناى اصلى فراموش شده،
و به عنوان نامى روى اين قوم و ملت باقى مانده است».
اما با توجّه به اين كه: بعضى ديگر از لغويين معناى آن را هر گونه بازگشت از
شرّ به خير، و يا از خير به شرّ، ذكر كردهاند، مىتوان گفت: اين كلمه چندان متضمن
مدح نيست، بلكه ممكن است حكايت از نوسان روحى و ناپايدارى اخلاقى اين جمعيت كند.
و بعضى ديگر از مفسران گفتهاند: علت نامگذارى اين قوم، به{{صورتی: «يهود»}} ارتباطى با اين
سخن ندارد، بلكه در اصل از مادّه{{صورتی: «يهوذا»}} كه نام يكى از فرزندان يعقوب عليه السلام است گرفته شده، و
سپس ذال تبديل به دال گرديده و{{صورتی: «يهودا»}} شده و منسوب به آن يهودى مىباشد. [4]
[1]سوره طه: 123؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/363/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص363.]