نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 597
'''نُكْر:'''
{{(آیه):جِئْتَ شَيْئاً
نُّكْراً}}
{{صورتی:«نُكْر»}} به معناى كار مشكل و بىسابقه يا كم سابقه و به معناى زشت و منكر است، و
بازتاب آن قوىتر از كلمه{{صورتی: «امْر»}} كه در ماجراى سوراخ كردن كشتى بود مىباشد، دليل آن هم
روشن است؛ زيرا كار اول او زمينه خطرى براى جمعى فراهم كرد كه به زودى متوجّه شدند
و خطر را دفع كردند، ولى در اقدام دوم، ظاهراً او مرتكب جنايتى شده بود. [1]
'''نُكُر:'''
{{(آیه):إِلى شَيْءٍ
نُّكُرٍ}}
{{صورتی:«نُكُر»}} مفرد است و از مادّه{{صورتی: «نكاره»}} به معناى موضوع وحشتناك و ناشناخته است. [2]
'''نُكَفِّر:'''
{{(آیه):لَنُكَفِّرَنَّ
عَنْهُمْ}}
{{صورتی:«نُكَفِّر»}} از مادّه{{صورتی: «تكفير»،}} در اصل به معناى «پوشاندن» است، و منظور از پوشاندنِ گناهان در اينجا عفو و
بخشش الهى است. [3]
'''نَكِير:'''
{{(آیه):فَكَيْفَ كَانَ
نَكيرِ}}
واژه{{صورتی: «نَكِير»}} از مادّه{{صورتی: «انكار»}} و به معناى همان است، و منظور از انكار خداوند همان مجازات و عذاب او است.
{{صورتی:«نَكِيرِ»}} به معناى «انكار» است، و در سوره{{صورتی: «ملك»}} كنايه از عقوبت مىباشد، زيرا انكار خداوند در برابر افعال
اين اقوام از طريق مجازات آنها صورت گرفته است.
بايد توجّه داشت اين كلمه در اصل{{صورتی: «نكيرى»}} بوده، همان گونه كه «نذير» در آيه قبل «نذيرى» بوده، ياء
متكلم محذوف شده، و كسره كه دلالت بر آن مىكند باقى مانده است. [4]
'''نَمَارِق:'''
{{(آیه):وَ نَمَارِقُ
مَصْفُوفَةٌ}}
{{صورتی:«نَمَارِق»}} جمع{{صورتی: «نُمْرقه»}} (بر وزن غُلغُله)، به معناى پشتى كوچك است كه بر آن تكيه مىكنند، و معمولًا
به هنگام استراحت كامل از آنها استفاده مىشود، و تعبير به{{صورتی: «مَصْفُوفَة»}} اشاره به تعدد و نظم خاصى است كه بر آنها حاكم
است. [5]
'''نُمِدُّ:'''
{{(آیه):كُلًّا نُّمِدُّ
هؤُلاءِ}}
{{صورتی:«نُمِدُّ»}} از مادّه{{صورتی: «امداد»}} به معناى كمك رساندن و كامل كردن نقصان چيزى و جلوگيرى از قطع و پايان آن
است،{{صورتی: «راغب»}}