responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 588

اجتماع و حركت براى كارهاى مختلف زندگى در روى زمين. [1]

'''نُشُوز:'''

{{(آیه):تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ}}

{{صورتی:«نُشُوز»}} از{{صورتی: «نشز»}} (بر وزن نذر) به معناى زمين مرتفع و بلند است، و هنگامى كه در مورد زن و مرد به كار مى‌رود كنايه از سركشى و طغيان است. [2]

'''نصاح:'''

{{(آیه):تَوْبَةً نَّصُوحاً عَسَى‌}}

به نماى محكم‌{{صورتی: «نصاح»}} از مادّه‌{{صورتی: «نُصْح»}} (بر وزن كتاب) گفته مى‌شود. [3]

'''نَصَب:'''

{{(آیه):لا يَمَسُّنَا فيها نَصَبٌ}}

{{صورتی:«نَصَب»}} (بر وزن حسب) به معناى مشقت و زحمت است، و بعضى از مفسران مى‌گويند: «نَصَب» به مشقت‌هاى جسمانى اطلاق مى‌شود. [4]

'''نُصُب:'''

{{(آیه):إِلى‌ نُصُبٍ يُوفِضُونَ}}

{{صورتی:«نُصُب»}} جمع‌{{صورتی: «نصيب»}} آن هم به گفته بعضى، جمع «نصب» (بر وزن سقف) در اصل، به معناى چيزى است كه در جايى نصب مى‌شود، و به بت‌هايى كه به صورت قطعه سنگى آنها را در جاهايى نصب كرده، پرستش مى‌نمودند و روى آن قربانى كرده، خون قربانى را بر آن مى‌ريختند، گفته مى‌شد، و تفاوتش با{{صورتی: «صنم»}} اين بود:

{{صورتی:«صنم»}} بتى بود كه داراى شكل و صورت خاصى بود، اما{{صورتی: «نُصُب»}} قطعه سنگ‌هاى بى‌شكلى بود كه آنها را به علتى پرستش مى‌كردند.

بعضى نيز گفته‌اند: منظور از{{صورتی: «نُصُب»}} در آيه مورد بحث، پرچم‌ها است كه در ميان لشكرها يا كاروان‌ها در يك نقطه بر پا مى‌كنند، و هر كس با سرعت خود را به آن مى‌رساند، ولى تفسير اول مناسب‌تر است. [5]

'''نُصْب، نَصَب:'''

{{(آیه):بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ}}

{{صورتی:«نُصْب»}} (بر وزن عسر) و{{صورتی: «نَصَب»}} (بر وزن حسد) هر دو، به معناى بلا و شرّ است. [6]

'''نصح:'''

{{(آیه):إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ}}

{{صورتی:«نصح»}} در اصل به معناى خالص ساختن است، و كلمه جامعى است كه هر گونه خيرخواهى و اقدام مخلصانه را شامل مى‌شود، و چون مسأله جهاد مطرح است، ناظر به كوشش‌ها و تلاش‌هايى است كه در اين زمينه صورت مى‌گيرد. [7]

'''نُصَرِّفُ:'''

{{(آیه):نُصَرِّفُ الْآياتِ}}

{{صورتی:«نُصَرِّفُ»}} از مادّه‌{{صورتی: «تصريف»}} به معناى دگرگون ساختن و به اشكال مختلف در آوردن است، اشاره به اين كه: آيات قرآن با لحن‌هاى متفاوت و با استفاده از تمام وسائل نفوذ روانى، براى كسانى كه در سطوح مختلف از نظر فكر، عقيده و ساير جنبه‌هاى اجتماعى و روانى قرار دارند، نازل شده است. [8]

'''نُصْلِيْهِم:'''

{{(آیه):نُصْليهِمْ نَاراً}}

{{صورتی:«نُصْلِيْهِم»}} از مادّه‌{{صورتی: «صَلْى»}} به معناى در آتش افكندن و به آتش سوختن و يا گرم شدن با آتش است. [9]

'''نَصُوح:'''

{{(آیه):تَوْبَةً نَّصُوحاً عَسَى‌}}

{{صورتی:«نَصُوح»}} از مادّه‌{{صورتی: «نصح»}} (بر وزن صلح) در اصل، به معناى خيرخواهى خالصانه است.

بعضى تصور مى‌كنند{{صورتی: «نصوح»}} نام شخص خاصى بوده است و در اين زمينه داستان مفصلى به عنوان توبه‌{{صورتی: نصوح‌}} نقل كرده‌اند، ولى بايد توجّه داشت نصوح اسم كسى‌

[1]سوره فرقان: 47؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/133/نَصُوح مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص133.]

[2]. نساء، آيات 34، 128 (ج 3، ص 472؛ ج 4، صفحه 199)

[3]سوره تحريم: 8؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/302/نصاح مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص302.]

[4]سوره فاطر: 35؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/290/نَصَب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص290.]

[5]سوره معارج: 43؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/56/نُصُب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص56.]

[6]سوره ص: 41؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/313/نُصْب، نَصَب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص313.]

[7]سوره توبه: 91؛[https://lib.eshia.ir/27575/8/102/نصح مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج8، ص102.]

[8]سوره انعام: 105؛[https://lib.eshia.ir/27575/5/482/نُصَرِّفُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج5، ص482.]

[9]سوره نساء: 56؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/544/نُصْلِيْهِم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص544.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 588
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست