responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 585

وسيله چيز ديگرى است، مثلًا گفته مى‌شود:

{{صورتی:«نَسَخَتِ الشَّمْسُ الظِّلَّ»}} (خورشيد سايه را از ميان برد). سپس در مورد نوشتن كتابى از روى كتاب ديگر، به كار رفته است بى‌آنكه كتاب اول نابود شود. [1]

'''نسخ:'''

{{(آیه):مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ}}

{{صورتی:«نسخ»}} از نظر لغت، به معناى از بين بردن و زائل نمودن است، و در منطق شرع، تغيير دادن حكمى و جانشين ساختن حكمى ديگر به جاى آن است. [2]

'''نَسْف، نُسِفَت:'''

{{(آیه):رَبِّي نَسْفاً}}

مادّه‌{{صورتی: «نَسْف»}} در لغت از ريشه در آوردن و به معناى ريختن دانه‌هاى غذايى در غربال و تكان دادن و باد دادن آن است تا پوست از دانه جدا شود و در اينجا اشاره به متلاشى شدن و خرد شدن كوه‌ها و سپس بر باد رفتن آنها است. [3]

'''نُسْقِيه:'''

{{(آیه):وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنآ}}

{{صورتی:«نسقيه»}} از مادّه‌{{صورتی: «اسقاء»}} است، و تفاوت آن با{{صورتی: «سقى»،}} چنان كه‌{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات» و بعضى ديگر از مفسران گفته‌اند، اين است كه: «اسقاء» به معناى آماده ساختن آب، و در اختيار گذاردن است، كه هر موقع انسان اراده كند، از آن بنوشد، در حالى كه، مادّه‌{{صورتی: «سقى»}} به معناى آن است كه ظرف آب را به دست كسى بدهند، تا بنوشد و به تعبير ديگر اسقاء، معناى وسيع‌تر و گسترده‌ترى دارد. [4]

'''نُسُك:'''

{{(آیه):أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ}}

{{صورتی:«نُسُك»}} در اصل جمع‌{{صورتی: «نَسيكَه»}} به معناى حيوان ذبح شده است، اين واژه به معناى عبادت نيز آمده است. لذا{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات»، بعد از آن كه «نُسُك» را به عبادت تفسير مى‌كند، مى‌گويد: اين واژه در مورد اعمال حج به كار مى‌رود، و{{صورتی: «نَسيكَه»}} به معناى‌{{صورتی: «ذبيحه»}} است.

بعضى از مفسران نيز آن را در اصل به معناى شمش‌هاى نقره مى‌دانند و اين كه به عبادت‌{{صورتی: «نُسُك»}} گفته شده، به خاطر آن است كه انسان را خالص، پاك و پاكيزه مى‌كند.

به شخص عبادت‌كننده‌{{صورتی: «ناسك»}} گفته مى‌شود، ولى اين كلمه بيشتر درباره اعمال حج به كار مى‌رود، و مى‌گويند: مناسك حج.

بعضى احتمال داده‌اند «نُسُك» در سوره‌{{صورتی: «انعام»}} به معناى‌{{صورتی: «قربانى»}} بوده باشد، ولى ظاهر اين است كه: هر گونه عبادتى را شامل‌

[1]سوره جاثيه: 29؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/296/نُسُك مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص296.]

[2]سوره بقره: 106؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/447/نسخ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص447.]

[3]سوره طه: 105؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/330/نَسْف، نُسِفَت مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص330.]؛سوره مرسلات: 10؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/400/نَسْف، نُسِفَت مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص400.]

[4]سوره فرقان: 49؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/136/نُسْقِيه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص136.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 585
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست