نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 585
وسيله چيز ديگرى است، مثلًا گفته مىشود:
{{صورتی:«نَسَخَتِ الشَّمْسُ الظِّلَّ»}} (خورشيد سايه را از ميان برد). سپس در مورد نوشتن كتابى از
روى كتاب ديگر، به كار رفته است بىآنكه كتاب اول نابود شود. [1]
'''نسخ:'''
{{(آیه):مَا نَنْسَخْ مِنْ
آيَةٍ}}
{{صورتی:«نسخ»}} از نظر لغت، به معناى از بين بردن و زائل نمودن است، و در منطق شرع، تغيير
دادن حكمى و جانشين ساختن حكمى ديگر به جاى آن است. [2]
'''نَسْف، نُسِفَت:'''
{{(آیه):رَبِّي نَسْفاً}}
مادّه{{صورتی: «نَسْف»}} در لغت از ريشه در آوردن و به معناى ريختن دانههاى غذايى در غربال و تكان
دادن و باد دادن آن است تا پوست از دانه جدا شود و در اينجا اشاره به متلاشى شدن و
خرد شدن كوهها و سپس بر باد رفتن آنها است. [3]
'''نُسْقِيه:'''
{{(آیه):وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا
خَلَقْنآ}}
{{صورتی:«نسقيه»}} از مادّه{{صورتی: «اسقاء»}} است، و تفاوت آن با{{صورتی: «سقى»،}} چنان كه{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات» و بعضى ديگر از مفسران گفتهاند، اين است كه:
«اسقاء» به معناى آماده ساختن آب، و در اختيار گذاردن است، كه هر موقع انسان اراده
كند، از آن بنوشد، در حالى كه، مادّه{{صورتی: «سقى»}} به معناى آن است كه ظرف آب را به دست كسى بدهند، تا بنوشد
و به تعبير ديگر اسقاء، معناى وسيعتر و گستردهترى دارد. [4]
'''نُسُك:'''
{{(آیه):أَوْ صَدَقَةٍ
أَوْ نُسُكٍ}}
{{صورتی:«نُسُك»}} در اصل جمع{{صورتی: «نَسيكَه»}} به معناى حيوان ذبح شده است، اين واژه به معناى عبادت نيز آمده است. لذا{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات»،
بعد از آن كه «نُسُك» را به عبادت تفسير مىكند، مىگويد: اين واژه در مورد اعمال
حج به كار مىرود، و{{صورتی: «نَسيكَه»}} به معناى{{صورتی: «ذبيحه»}} است.
بعضى از مفسران نيز آن را در اصل به معناى شمشهاى نقره مىدانند و اين كه به
عبادت{{صورتی: «نُسُك»}} گفته شده، به خاطر آن است كه انسان را خالص، پاك و پاكيزه مىكند.
به شخص عبادتكننده{{صورتی: «ناسك»}} گفته مىشود، ولى اين كلمه بيشتر درباره اعمال حج به كار
مىرود، و مىگويند: مناسك حج.
بعضى احتمال دادهاند «نُسُك» در سوره{{صورتی:
«انعام»}} به معناى{{صورتی: «قربانى»}} بوده باشد، ولى ظاهر اين است كه: هر گونه
عبادتى را شامل
[1]سوره جاثيه: 29؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/296/نُسُك مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص296.]
[2]سوره بقره: 106؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/447/نسخ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص447.]