responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 519

'''مَرَدُوا:'''

{{(آیه):أَهْلِ الْمَدينَةِ مَرَدُوا}}

{{صورتی:«مَرَدُوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «مرد»،}} (بر وزن سرد)، به معناى طغيان و سركشى و بيگانگى مطلق مى‌باشد، و در اصل به معناى «برهنگى و تجرد» آمده، و به همين جهت به پسرانى كه هنوز مو در صورتشان نروييده است‌{{صورتی: «أمرد»}} مى‌گويند.

{{صورتی:«شجرة مرداء»}} يعنى درختى كه هيچ برگ ندارد، و{{صورتی: «مارد»}} به معناى شخص سركش است، كه به كلّى از اطاعت فرمان خارج شده است.

بعضى از مفسران و اهل لغت، اين ماده را به معناى‌{{صورتی: «تمرين»}} نيز گرفته‌اند (از جمله در «تاج العروس» و «قاموس» تمرين، يكى از معانى آن ذكر شده است). [1]

و اين، شايد به خاطر آن باشد كه تجرد مطلق از چيزى، و خروج كامل از آن بدون ممارست و تمرين ممكن نيست.

'''مُرْسا:'''

{{(آیه):أَيَّانَ مُرْساها}}

{{صورتی:«مُرْسا»}} به معناى مصدر ميمى، هم اسم زمان و مكان، و هم به معناى اسم مفعول آمده است، از مادّه‌{{صورتی: «ارساء»}}؛ در اينجا معناى مصدرى دارد و به معناى وقوع و ثبوت و پا بر جا شدن است. اين تعبير در مورد پهلو گرفتن كشتى، و همچنين حالت ثبات كوه‌ها در روى زمين نيز آمده است، مانند: «وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها» (هود، آيه 41).

و جمله‌{{صورتی: «أَيَّانَ مُرْساها»}} مفهومش اين است:

در چه زمانى قيامت وقوع پيدا مى‌كند و ثابت مى‌شود؟ [2]

'''مِرْصاد:'''

{{(آیه):جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصاداً}}

{{صورتی:«مِرْصاد»}} اسم مكان است به معناى جايگاهى كه در آن كمين مى‌كنند،{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات» مى‌گويد:{{صورتی: «مرصد»}} (بر وزن مرقد) و «مرصاد» هر دو يك معنا دارند، با اين تفاوت كه «مرصاد» به مكانى گفته مى‌شود كه مخصوص كمين است.

بعضى نيز گفته‌اند: «صيغه مبالغه» است، به معناى كسى كه بسيار كمين مى‌كند، مانند{{صورتی: «معمار»}} كه به معناى شخصى است كه بسيار عمران و آبادى مى‌كند. البته، معناى اول هم مشهورتر است و هم مناسب‌تر. [3]

'''مَرْصَد:'''

[1]سوره توبه: 101؛[https://lib.eshia.ir/27575/8/148/مَرَدُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج8، ص148.]

[2]سوره اعراف: 187 ؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/58/مُرْسا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص58.]؛سوره هود: 41؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/126/مُرْسا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص126.]؛سوره نازعات: 42؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/123/مُرْسا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص123.]

[3]سوره نبأ: 21؛ فجر، آيه 14 ؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/52/مِرْصاد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص52.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 519
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست