responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 50

استفاده كردند و آن زنجيرى بوده است كه دستها را به گردن مى‌بست؛ كه با معناى‌{{صورتی: «مُقَرَّنِين»}} كه مفهوم نزديكى را دارد متناسب است.

اين احتمال نيز داده شده كه منظور از اين جمله اين است كه آنها هر گروه در يك بند قرار داشتند. [1]

'''إصْفَحُوا:'''

{{(آیه):فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا}}

{{صورتی:«اصْفَحُوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «صفح»}} در اصل به معناى دامنه كوه، پهنى شمشير، و يا صفحه صورت است. [2]

'''إصلاح بال:'''

{{(آیه):وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ}}

{{صورتی:«اصلاح بال»،}} به معناى سر و سامان دادن به تمام شئون زندگى و امور سرنوشت‌ساز، مى‌باشد؛ كه طبعاً هم پيروزى در دنيا را شامل است، و هم نجات در آخرت را، بر عكس سرنوشتى كه كفار دارند، كه به حكم‌{{صورتی: «اضَلَّ اعْمَالَهُم»،}} تلاش‌ها و كوشش‌هايشان به جايى نمى‌رسد، و به جز شكست، نصيب و بهره‌اى ندارند. مى‌توان اين چنين گفت كه آمرزش گناهان، نتيجه ايمان آنها، و اصلاح بال نتيجه اعمال صالح آنها است. [3]

'''إِصْلَوا:'''

{{(آیه):اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}

{{صورتی:«إِصْلَوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «صَلْى»}} به معناى آتش افروختن يا به آتش سوختن، بريان كردن، يا وارد در آتش گشتن و ملازم آن بودن است. [4]

'''أصنام:'''

{{(آیه):قالُوا نَعْبُدُ أَصْنَاماً}}

{{صورتی:«أصنام»}} جمع‌{{صورتی: «صنم»}} به معناى مجسمه‌اى بوده است كه از طلا و نقره يا چوب و مانند آن مى‌ساخته‌اند وبه پرستش‌آن مى‌پرداختند؛ وآن رامظهر مقدسين ومقدسات مى‌پنداشتند. [5]

'''أصيل:'''

{{(آیه):بُكْرَةً وَ أَصِيلًا}}

{{صورتی:«اصيل»}} نقطه مقابل آن‌{{صورتی: «بكرة»}} يعنى شامگاهان و آخر روز است. بعضى گفته‌اند:

اطلاق اين واژه بر آخر روز با توجّه به اين كه از مادّه‌{{صورتی: «اصل»}} گرفته شده، به خاطر آن است كه آخر روز، اصل و اساس شب را تشكيل مى‌دهد.

از بعضى از تعبيرات استفاده مى‌شود كه‌{{صورتی: «اصيل»}} گاه به فاصله ميان ظهر و غروب اطلاق مى‌گردد (مفردات راغب). و از بعضى ديگر بر مى‌آيد كه‌{{صورتی: «اصيل»}} به اوائل شب نيز گفته مى‌شود؛ زيرا كه آن را به‌{{صورتی: «عَشِىّ»}} تفسير كرده‌اند و{{صورتی: «عَشِىّ»}} آغاز شب است؛ چنان كه‌

[1]سوره ابراهيم: 49؛[https://lib.eshia.ir/27575/10/439/أصيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج10، ص439.]؛سوره ص: 38؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/307/أصيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص307.]

[2]سوره بقره: 109؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/458/إصْفَحُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص458.]

[3]سوره محمّد: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/412/إصلاح بال مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص412.]

[4]سوره يس: 64؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/454/إِصْلَوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص454.]

[5]سوره شعراء: 71؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/279/أصنام مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص279.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 50
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست