responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 491

معناى متعدى را برساند، منتها گاهى خود را وادار به كندى مى‌كند و گاهى ديگران را. [1]

'''لِيَبْلُوَكُم:'''

{{(آیه):لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ}}

{{صورتی:«لِيَبْلُوَكُم»}} از مادّه‌{{صورتی: «بلاء و ابتلاء»}} به معناى آزمايش است، همان گونه كه سابقاً هم اشاره كرده‌ايم، آزمايش‌هاى الهى براى كشف حال و پى‌بردن به وضع درونى و روحى و فكرى افراد نيست، بلكه به معناى پرورش دادن و تربيت نمودن است. [2]

'''لِيَحْمِلُوا:'''

{{(آیه):لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ}}

جمله‌{{صورتی: «لِيَحْمِلُوا»}} (بايد اين بار را بر دوش كشند) از مادّه‌{{صورتی: «حَمْل»}} به صورت امر است، مفهومش بيان نتيجه و عاقبت كار است، درست همانند اين كه: به كسى مى‌گوئيم اكنون كه اين عمل خلاف را انجام دادى بايد نتيجه آن را تحمل كنى و تلخى آن را بچشى (بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند كه «لام»{{صورتی: لِيَحْمِلُوا}} لام عاقبت باشد). [3]

'''لَيُزْلِقُونَكَ:'''

{{(آیه):لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ}}

{{صورتی:«لَيُزْلِقُونَكَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «زلق»}} به معناى لغزيدن و بر زمين افتادن و كنايه از هلاكت و نابودى مى‌باشد. [4]

'''لِيُعْجِزَهُ:'''

{{(آیه):مَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ}}

جمله‌{{صورتی: «لِيُعْجِزَهُ»}} همان گونه كه قبلًا گفته‌ايم:

از مادّه‌{{صورتی: «اعجاز»}} به معناى ناتوان ساختن است و به همين علت، در بسيارى از موارد، به معناى گريختن از قلمرو قدرت يا دست نيافتن بر كسى آمده است. [5]

'''ليقه:'''

{{صورتی:«ليقه»}} در لغت عرب به پارچه يا پنبه ابريشمى مى‌گويند كه در دوات مى‌گذاردند تا مركّب را به خود جذب كند و از ريزش آن جلوگيرى نمايد. [6]

'''لِيُمَحِّصَ:'''

{{(آیه):وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ}}

{{صورتی:«لِيُمَحِّصَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «تمحيص»}} به معناى پاك نمودن چيزى است از هر گونه عيب. [7]

'''لَيُنْبَذَنَّ:'''

{{(آیه):لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ}}

{{صورتی:«لَيُنْبَذَنَّ»}} از مادّه‌{{صورتی: «نبذ»}} (بر وزن سبز) به گفته‌{{صورتی: «راغب»}} در{{صورتی: «مفردات»}} در اصل، به معناى دور انداختن چيزى به خاطر حقارت و بى ارزشى آن است. يعنى خداوند، اين مغروران خودخواه خود برتربين را در آن روز، به صورت موجوداتى ذليل و بى ارزش در آتش دوزخ پرتاب مى‌كند، تا نتيجه‌

[1]سوره نساء: 72؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/17/لَيُنْبَذَنَّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص17.]

[2]سوره هود: 7؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/44/لِيَبْلُوَكُم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص44.]

[3]سوره نحل: 25؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/225/لِيَحْمِلُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص225.]

[4]سوره قلم: 51؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/429/لَيُزْلِقُونَكَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص429.]

[5]سوره فاطر: 44؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/317/لِيُعْجِزَهُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص317.]

[6]سوره مائده: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/330/ليقه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص330.]

[7]سوره آل عمران: 141؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/147/لِيُمَحِّصَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص147.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 491
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست