نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 489
است، كه لازمه آن سرگردانى در عمل است.
بعضى معتقدند: ريشه اين كلمه{{صورتی: «حبشى»}} است، و از «ابن عباس» نقل شده كه مىگويد: من معناى اين
جمله را در قرآن نمىدانستم، تا اين كه از يك عرب بيابانى شنيدم به دخترك خود گفت:{{صورتی: «حُورى»!}} يعنى بازگرد.
تعبير به{{صورتی: «حَوارى»}} در مورد نزديكان حضرت مسيح عليه السلام يا نزديكان هر كس، شايد نيز به همين
مناسبت باشد كه آنها نزد او رفت و آمد دارند.
بعضى نيز آن را از ماده{{صورتی: «حُور»}} به معناى شستن و سفيد كردن دانستهاند؛ چرا كه آنها قلوب مردم
را از زنگار شرك و گناه پاك مىكردند، و «حوريان» بهشتى را از اين رو به اين نام
ناميدهاند كه سفيدپوستند و يا سفيدى چشمانشان بسيار شفاف است!.
بعضى نيز گفتهاند: اطلاق اين كلمه به حوريان بهشتى به خاطر اين است كه آنها
به قدرى زيبا هستند كه چشم از ديدنشان حيران مىشود. به هر حال، اين واژه در آيه
مورد بحث بهمعناى بازگشت و معاد است. [1]
'''لَوَّاحَةٌ:'''
{{(آیه):لَوَّاحَةٌ
لِلْبَشَرِ}}
{{صورتی:«لَوَّاحَةٌ»}} از مادّه{{صورتی: «لَوْح»}} گاه به معناى ظاهر و آشكار شدن آمده، و گاه به معناى تغيير دادن و دگرگون
ساختن. [2]
'''لِواذاً:'''
{{(آیه):يَتَسَلَّلُونَ
مِنْكُمْ لِواذاً}}
{{صورتی:«لِواذاً»}} از{{صورتی: «ملاوذه»}} به معناى استتار است، و در اينجا به معناى عمل كسانى است كه پشت سر ديگرى خود
را پنهان مىكنند، يا در پشت ديوارى قرار مىگيرند و به اصطلاح افراد را خواب و
فرار مىكنند، اين عملى بوده است كه منافقين به هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و
آله مردم را براى جهاد يا امر مهم ديگرى فرا مىخواند، انجام مىدادند. [3]
'''لَواقِح:'''
{{(آیه):أَرْسَلْنَا
الرِّياحَ لَواقِحَ}}
{{صورتی:«لَواقِح»}} از مادّه{{صورتی: «لَقاح»}} جمع{{صورتی: «لاقح»}} به معناى بارور كننده است، و در اينجا اشاره به بادهايى است كه قطعات ابر را
به هم پيوند مىدهد، و آنها را آمادّه باران مىسازد. [4]
'''لوّامه:'''
{{(آیه):وَلاأُقْسِمُ
بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ}}
{{صورتی:«لوّامه»}} از مادّه{{صورتی: «لَوم»}} صيغه مبالغه است و به معناى «بسيار ملامت كننده» مىباشد. [5]
'''لَوْح:'''
{{(آیه):وَ كَتَبْنَا لَهُ
فِي الأَلْواحِ}}
{{صورتی:«لَوْح»}} (به فتح لام) به معناى صفحه
[1]سوره انشقاق: 14؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/321/لَوْح مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص321.]
[2]سوره مدثّر: 29؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/239/لَوَّاحَةٌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص239.]
[3]سوره نور: 63؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/604/لِواذاً مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص604.]
[4]سوره حجر: 22؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/76/لَواقِح مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص76.]
[5]سوره قيامت: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/280/لوّامه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص280.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 489