نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 455
به معناى افكندن چيزى به صورت بر زمين است و بنابراين، ذكر «وُجُوه» (صورتها)
در آيه فوق از باب تأكيد است. [1]
'''كُبِتُوا:'''
{{(آیه):كُبِتُوا كَمَا
كُبِتَ الَّذينَ}}
{{صورتی:«كُبِتُوا»}} از مادّه{{صورتی: «كَبْت»}} (بر وزن ثبت) به معناى مانع شدن توأم با عنف و ذليل كردن است، اشاره به اين
كه خداوند مجازات كسانى را كه با او و پيامبرش به مبارزه برمىخيزند، ذلت و خوارى
قرار مىدهد و آنها را از لطف بىكرانش منع مىكند.
بعضى از مفسران «كبتوا» را به عنوان نفرين گرفتهاند، و از آنجا كه نفرين از
سوى خداوندى كه قادر بر همه چيز است، دليل بر تحقق آن مىباشد، نتيجه آن ذلت و
خوارى اين گروه در دنيا است، ولى ظاهر تعبير آيه اين است كه: جمله خبريه است نه
انشائيه. [2]
'''كَبَد:'''
{{(آیه):خَلَقْنَا
الإِنْسانَ في كَبَدٍ}}
{{صورتی:«كَبَد»}} به گفته «طبرسى» در «مجمع البيان» در اصل، بهمعناى{{صورتی: «شدت»}} است، و لذا هنگامى كه شير غليظ شود{{صورتی: «تَكَبَّدَ اللَّبَنُ»}} مىگويند.
ولى، به گفته «راغب» در «مفردات»، «كبد» (بر وزن حسد) به معناى دردى است كه
عارض «كبد» (جگر سياه) انسان مىشود و سپس، به هر گونه مشقت و رنج اطلاق شده است.
ريشه اين لغت هر چه باشد، مفهوم فعلى آن همان رنج و ناراحتى است. [3]
'''كبر:'''
{{(آیه):في صُدُورِهِمْ
إِلَّا كِبْرٌ}}
بعضى از مفسران{{صورتی: «كبر»}} را در آيه، به معناى «حسد» تفسير كردهاند، و عامل مجادله
آنها را حسادتشان نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله و مقام معنوى و ظاهرى او
مىدانند، در حالى كه{{صورتی: «كبر»}} در لغت، به اين معنا نيست، ولى ممكن است ملازم آن باشد، چرا
كه افراد متكبر و خود محور، معمولًا حسود نيز هستند، همه مواهب را براى خود
مىخواهند، و از اين كه ديگران از آن بهره گيرند ناراحت مىشوند. [4]
'''كُبَر:'''
{{(آیه):إِنَّها لَإِحْدَى
الْكُبَرِ}}
{{صورتی:«كُبَر»}} جمع{{صورتی: «كُبْرى»}} به معناى بزرگ است، بعضى گفتهاند: منظور: «سَقَر» است كه يكى از طبقات بزرگ
دوزخ مىباشد، ولى اين تفسير، با آنچه قبلًا به آن اشاره كرديم و از آيات استفاده
مىشود، سازگار نيست. [5]
'''كُبَراء:'''
{{(آیه):سادَتَنَا وَ
كُبَرآءَنَا}}
{{صورتی:«كُبَراء»}} جمع{{صورتی: «كبير»}} به معناى افراد بزرگ
[1]سوره نمل: 90؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/607/كُبَراء مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص607.]
[2]سوره مجادله: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/434/كُبِتُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص434.]
[3]سوره بلد: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/22/كَبَد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص22.]
[4]سوره غافر: 56؛[https://lib.eshia.ir/27575/20/155/كبر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج20، ص155.]
[5]سوره مدثّر: 35؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/252/كُبَر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص252.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 455