{{صورتی:«قانِتِيْنَ»}} از مادّه{{صورتی: «قنوت»}} به معناى خضوع در برابر پروردگار و هم به معناى مداومت بر اطاعت و بندگى
تفسير شده است. [2]
'''قانع:'''
{{(آیه):وَ أَطْعِمُوا
الْقانِعَ}}
{{صورتی:«قانع»}} از مادّه{{صورتی: «قناعت»}} به كسى مىگويند كه اگر چيزى به او بدهند قناعت مىكند، راضى و خشنود مىشود
و اعتراض و ايراد و خشمى ندارد. [3]
'''قَبَس:'''
{{(آیه):آتيكُمْ مِّنْها
بِقَبَسٍ}}
{{صورتی:«قَبَس»}} (بر وزن قفس) به معناى مختصرى از آتش است كه از مجموعهاى جدا مىكنند، و با
توجّه به اين كه معمولًا مشاهده آتش در بيابانها نشان مىدهد كه جمعيتى گرد آن
جمعاند، و يا اين كه شعلهاى را بر جاى بلندى روشن ساختهاند كه كاروانيان در شب
راه را گم نكنند و با توجّه به تعبيرات ديگر استفاده مىشود كه موسى باهمسر و
فرزند خود در شبى تاريك از بيابان عبور مىكرده، شبى سرد و ظلمانى، كه راه را گم
كرده بود. [4]
'''قَبْضَة:'''
{{(آیه):قَبْضَتُهُ يَوْمَ
الْقِيامَةِ}}
{{صورتی:«قَبْضَة»}} از مادّه{{صورتی: «قَبْض»}} به معناى چيزى است كه در مشت مىگيرند، و معمولًا كنايه از قدرت مطلقه و سلطه
كامل بر چيزى است، همان گونه كه در تعبيرات روزمره مىگوئيم: فلان شهر در دست من
است و يا فلان ملك در قبضه و مشت من، مىباشد. [5]
'''قبطيان:'''
{{صورتی:«قبطيان»}} از مادّه{{صورتی: «قِبْط»}} بوميان سرزمين مصر بودند، و تمام وسائل رفاهى و كاخها و ثروتها و پستهاى
حكومت در اختيار آنان بود. [6]
'''قُبُل:'''
{{(آیه):أَوْ يَأْتِيَهُمُ
الْعَذابُ قُبُلًا}}
{{صورتی:«قبل»}} از مادّه{{صورتی: «قَبْل»}} به معناى مقابله است، يعنى عذاب الهى را در برابر خود مشاهده كنند، جمعى از
مفسران، مانند: «طبرسى» در «مجمع البيان» و «ابوالفتوح» در «روح الجنان» و «آلوسى»
در «روح المعانى» نيز احتمال دادهاند كه: «قبل» جمع «قبيل» اشاره به انواع مختلف
عذاب بوده باشد، ولى معناى اول صحيحتر به نظر مىرسد. [7]
[1]سوره روم: 26؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/432/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص432.]؛سوره احزاب: 35؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/333/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص333.]؛سوره زمر: 9؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/413/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص413.]
[2]سوره آل عمران: 17؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/540/قانِتِيْنَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص540.]
[3]سوره حجّ: 36؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/121/قانع مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص121.]
[4]سوره طه: 10؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/191/قَبَس مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص191.]؛سوره نمل: 7؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/431/قَبَس مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص431.]
[5]سوره زمر: 67؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/553/قَبْضَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص553.]
[6]سوره قصص: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/23/قبطيان مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص23.]
[7]سوره كهف: 55؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/513/قُبُل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص513.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 433