نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 365
'''ظُلُمَاتِ الأَرْضِ:'''
{{(آیه):فِى ظُلُمَاتِ
الأَرْضِ}}
{{صورتی:«ظُلُمَاتِ الأَرْضِ»}} در روايات به معناى رحم مادران و در لغت به معناى تاريكىهاى
زمين است. [1]
'''ظُلُمَاتٍ ثَلاثٍ:'''
{{(آیه):في ظُلُمَاتٍ
ثَلاثٍ}}
تعبير به{{صورتی: «ظُلُمَاتٍ ثَلاثٍ»}} (ظلمتهاى سهگانه) اشاره به ظلمت شكم مادر، ظلمت رحم، و مشيمه (كيسه مخصوصى
كه جنين در آن قرار گرفته است) مىباشد كه در حقيقت سه پرده ضخيم است كه بر روى
جنين كشيده شده. [2]
'''ظَلُّوا:'''
{{(آیه):فَظَلُّوا فيهِ
يَعْرُجُونَ}}
{{صورتی:«ظَلُّوا»}} از مادّه{{صورتی: «ظِلّ»}} دليل بر استمرار كارى در روز مىباشد، و عرب اين تعبير را در مورد شب
نمىكند، بلكه به جاى آن{{صورتی: «باتُوا»}} كه از مادّه{{صورتی: «بيتوته»}} است، استعمال مىكند. [3]
'''ظُلَّه:'''
{{(آیه):عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ}}
{{صورتی:«ظُلَّه»}} از مادّه{{صورتی: «ظِلّ»}} در اصل به معناى قطعه ابرى است كه سايه مىافكند، بسيارى از مفسرين در ذيل
آيه، چنين نقل كردهاند:
هفت روز، گرماى سوزانى سرزمين آنها را فرا گرفت، و مطلقاً نسيمى نمىوزيد،
ناگاه قطعه ابرى در آسمان ظاهر شد، و نسيمى وزيدن گرفت، آنها از خانههاى خود
بيرون ريختند و از شدت ناراحتى به سايه ابر پناه بردند. در اين هنگام، صاعقهاى
مرگبار از ابر برخاست، صاعقهاى با صداى گوش خراش، و به دنبال آن آتش بر سر آنها
فرو ريخت، لرزهاى بر زمين افتاد، و همگى هلاك و نابود شدند. [4]
'''ظَليل:'''
{{(آیه):وَ نُدْخِلُهُمْ
ظِلًّا ظَليلًا}}
{{صورتی:«ظَليل»}} از مادّه{{صورتی: «ظِلّ»}} به معناى سايه است و در اينجا براى تأكيد به كار رفته است؛ زيرا{{صورتی: «ظِلِّ ظَلِيْل»}} مجموعاً
معناى «سايه سايه دار» مىدهد و آن كنايه از يك سايه كامل و هميشگى و مرفه است. [5]
'''ظنّ:'''
{{(آیه):يَظُنُّونَ
أَنَّهُمْ مُّلاقُوا}}
{{صورتی:«راغب»}} در «مفردات» مىگويد:{{صورتی: «ظنّ»}} به معناى «اعتقادى» است كه از دليل و قرينه حاصل مىشود،
اين اعتقاد گاه قوى مىشود و به مرحله يقين مىرسد و گاه ضعيف است و از حد گمان
تجاوز نمىكند. [6]