responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 301

'''سِنَةٌ:'''

{{(آیه):لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ}}

{{صورتی:«سِنَةٌ»}} از مادّه‌{{صورتی: «وَسَن»}} به گفته بسيارى از مفسران به معناى سستى مخصوصى است كه در آغاز خواب روى مى‌دهد، يا به تعبير ديگر، به معناى خواب سبك است؛ در واقع، «سِنَهٌ» خوابى است كه به چشم عارض مى‌شود. [1]

'''سِنِين:'''

{{(آیه):آلُ فِرْعَوْنَ بِالسِّنينَ}}

{{صورتی:«سِنِين»}} جمع‌{{صورتی: «سَنة»}} به معناى سال است، ولى معمولًا هنگامى كه با كلمه «أَخذ» (گرفتن) به كار مى‌رود، به معناى گرفتار قحطى و خشكسالى شدن مى‌آيد؛ بنابراين‌{{صورتی: أَخَذَهُ السَّنَةُ:}} «سال او را گرفت» يعنى گرفتار خشكسالى شد، و شايد علت آن اين باشد كه سال‌هاى قحطى در برابر سال‌هاى عادى و معمولى كم است.

طبق قواعد نحوى در سوره‌{{صورتی: «كهف»}} بايد به جاى‌{{صورتی: «سنين»}} كه جمع است‌{{صورتی: «سنه»}} كه مفرد است آورده شود، [2] ولى گويا به خاطر اين كه چنين خوابى بسيار طولانى و تعداد سال‌ها بسيار زياد بوده است، صيغه جمع ذكر شده است تا بيانگر كثرت باشد.

تفاوت سال‌هاى شمسى و قمرى تقريباً يازده روز است كه، اگر آن را در سيصد ضرب كنيم و سپس بر عدد روزهاى سال قمرى كه 354 روز است تقسيم كنيم، نتيجه آن همان عدد نُه مى‌شود (البته در اينجا كسرى مختصرى مى‌ماند كه چون كمتر از يك سال است قابل محاسبه نيست). [3]

'''سَوْآتُ:'''

{{(آیه):يُواري سَوْأَةَ أَخيهِ}}

{{صورتی:«سَوْآتُ»}} جمع‌{{صورتی: «سوئة»}} (بروزن عورة) در اصل، به معناى هر چيزى است كه ناخوشايند است، و لذا گاه به‌{{صورتی: «جسد مرده»}} و گاه به‌{{صورتی: «عورت»}} گفته مى‌شود، و در اينجا منظور همان معناى اخير است. [4]

'''سَواء:'''

{{(آیه):عَنْ سَوآءِ السَّبيلِ}}

{{صورتی:«سَواء»}} در لغت به معناى مساوات، اعتدال و برابرى است، و اين كه به جاده مستقيم در آيه فوق‌{{صورتی: «سواء السبيل»}} گفته شده به خاطر آن است كه قسمت‌هاى آن برابر و دو طرف آن مساوى و هموار است، و به هر روش‌

[1]سوره بقره: 255؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/308/سِنَةٌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص308.]

[2]سوره زيرا تميز اعداد عربى از 3 تا 10 جمع است و از 10 تا 100 مفرد و منصوب و از 100 بالاتر مفرد مكسور است.

«ز سه تا ده همه مجموع و مجرور* ز ده تا صد همه منصوب و مفرد* ز صد برتر همه فرد است و مكسور»

[3]. اعراف: 130؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/375/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص375.]؛سوره كهف: 25؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/430/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص430.]

[4]سوره مائده: 31؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/445/سَوْآتُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص445.]؛سوره طه: 121؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/352/سَوْآتُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص352.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 301
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست