responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 243

(بر وزن لقمه) به معناى «بالا رفتن» است؛ اين واژه (رقيه) به اوراد و دعاهايى كه موجب نجات مريض مى‌شود اطلاق گرديده، و به خود طبيب نيز از آنجا كه بيمار را رهايى مى‌بخشد و نجات مى‌دهد «راقى» گفته‌اند.

بنابراين مفهوم آيه چنين است كه اطرافيان مريض، و گاه خود او، از شدت ناراحتى صدا مى‌زند، آيا طبيبى پيدا مى‌شود؟ آيا كسى هست كه دعايى بخواند و اين بيمار رهايى يابد؟!

بعضى نيز گفته‌اند: معناى آيه اين است كه چه كسى از فرشتگان روح او را قبض مى‌كند و بالا مى‌برد؟ آيا فرشتگان عذاب، يا فرشتگان رحمت؟! و بعضى افزوده‌اند از آنجا كه فرشتگان الهى از گرفتن و بالا بردن روح چنين انسان بى‌ايمانى كراهت دارند، ملك الموت مى‌گويد: كيست كه روح او را بگيرد و بالا برد؟ ولى تفسير اول از همه صحيح‌تر و مناسب‌تر است. [1]

'''راكِعاً:'''

{{(آیه):وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنَابَ}}

تعبير به‌{{صورتی: «راكِعاً»}} در آيه مورد بحث، يا به خاطر آن است كه ركوع به معناى سجده نيز در لغت آمده، و يا ركوع مقدمه‌اى است براى سجده. [2]

'''رانَ:'''

{{(آیه):بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِم}}

{{صورتی:«رانَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «رين»}} (بر وزن عين) به طورى كه‌{{صورتی: «راغب»}} در «مفردات» مى‌گويد: همان زنگارى است كه روى اشياء قيمتى مى‌نشيند، و به گفته بعضى ديگر از ارباب لغت، قشر قرمز رنگى است كه بر اثر رطوبت هوا روى آهن و مانند آن ظاهر مى‌شود كه در فارسى ما آن را{{صورتی: «زنگ»}} يا{{صورتی: «زنگار»}} مى‌ناميم. و معمولًا نشانه پوسيدن و ضايع شدن آن فلز و طبعاً از بين رفتن شفافيت و درخشندگى آن است.

و گاه، آن را به معناى غلبه و تسلط چيزى بر شى‌ء ديگر، يا افتادن در چيزى كه راه خلاص از آن نيست تفسير كرده‌اند، كه در واقع اينها همه لازمه همان معناى اصلى است. [3]

'''راوَدَتْهُ:'''

{{(آیه):وَ راوَدَتْهُ الَّتي‌ هُوَ فِي بَيْتِهَا}}

{{صورتی:«راوَدَتْهُ»}} از مادّه‌{{صورتی: «مراوده»،}} در اصل به معناى جستجوى مرتع و چراگاه است، و مثل معروف:{{صورتی: أَلرَّائِدُ لايَكْذِبُ قَوْمَهُ‌}} «كسى كه دنبال چراگاه مى‌رود، به قوم و قبيله خود دروغ نمى‌گويد» اشاره به همين است. [4]

[1]سوره قيامت: 27؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/311/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص311.]

[2]سوره ص: 24؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/266/راكِعاً مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص266.]

[3]سوره مطففين: 14؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/273/رانَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص273.]

[4]سوره يوسف: 23؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/434/راوَدَتْهُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص434.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 243
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست