responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 197

نمى‌گيرد، بلكه تنها به گوشتى گفته مى‌شود كه روى سنگ‌ها مى‌گذارند، و در كنار آتش قرار مى‌دهند، و بى آن كه آتش به آن اصابت كند، نرم، نرم بريان و پخته مى‌شود. [1]

'''حَنِيف:'''

{{(آیه):مِلَّةَ إِبْراهيمَ حَنيفاً}}

{{صورتی:«حَنِيف»}} از مادّه‌{{صورتی: «حنف»}} (بر وزن هدف) به معناى تمايل پيدا كردن از گمراهى به درستى و راستى است، به معناى كسى است كه از اديان باطل به سوى حق گراييده است، و نيز به معناى خالص است چنان كه شرح آن در ذيل آيه 67 سوره «آل عمران»، بيان گرديد، و در اصطلاح قرآن، به كسى گفته مى‌شود كه از آئين باطل زمان خود روى گرداند و به آئين حق توجّه كند. كسى كه از «انحراف» به «راستى و استقامت» مى‌گرايد، از آئين‌ها و روش‌هاى منحرف چشم مى‌پوشد، و متوجّه آئين مستقيم خداوند مى‌شود، همان آئينى كه موافق فطرت است، و به خاطر همين موافقتش با فطرت، صاف و مستقيم است.

بنابراين، يك نوع اشاره به فطرى بودن توحيد در درون آن نهفته است، زيرا انحراف چيزى است كه بر خلاف فطرت باشد (دقت كنيد).

و به خاطر همين هماهنگى، صراط مستقيم محسوب مى‌شود. بنابراين، در تعبير «حنيف» اشاره لطيفى به فطرى بودن توحيد نيز شده است. [2]

'''حواريون:'''

{{(آیه):قالَ الْحَوارِيُّونَ}}

{{صورتی:«حواريون»}} جمع‌{{صورتی: «حَوارىّ»}} از مادّه‌{{صورتی: «حَوَر»}} به معناى شستن و سفيد كردن است و گاهى به هر چيز سفيد نيز اطلاق مى‌شود و لذا غذاهاى سفيد را عرب‌{{صورتی: «حوارى»}} مى‌گويد؛ و حوريان بهشتى را نيز به اين جهت «حورى» مى‌گويند كه سفيد پوست‌اند يا سفيدى چشمانشان درخشنده (و سياهى آن كاملًا سياه است). [3]

'''حَوايا:'''

{{(آیه):ظُهُورُهُمآ أَوِ الْحَوايآ}}

{{صورتی:«حَوايا»}} جمع‌{{صورتی: «حويّة»}} (بر وزن قضيّه) به معناى مجموعه محتويات شكم حيوان است كه به صورت يك كره و به معناى «امعاء» مى‌باشد. [4]

'''حُوبَة:'''

{{(آیه):كَانَ حُوباً كَبِيراً}}

{{صورتی:«حُوبَة»}} در اصل به معناى احتياج و نيازى‌

[1]سوره هود: 69؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/205/حُوبَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص205.]

[2]سوره بقره: 135؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/539/حَنِيف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص539.]؛سوره نساء: 125؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/191/حَنِيف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص191.]؛ انعام، آيات 79، 161 (ج 5، ص 392؛ ج 6، ص 80)؛سوره يونس: 105؛[https://lib.eshia.ir/27575/8/483/حَنِيف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج8، ص483.]؛سوره نحل: 120؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/487/حَنِيف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص487.]؛سوره روم: 30؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/440/حَنِيف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص440.]

[3]سوره آل عمران: 52؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/657/حواريون مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص657.]

[4]سوره انعام: 146؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/32/حَوايا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص32.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 197
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست