نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 144
'''تَنَازَعْتُمْ:'''
{{صورتی:«تَنَازَعْتُمْ»}} به معناى به اختلاف پرداختيد، مىباشد. [1]
'''تَنَاوُش:'''
{{(آیه):وَ أَنَّى لَهُمُ
التَّنَاوُشُ}}
{{صورتی:«تَنَاوُش»}} از مادّه{{صورتی: «نوش»}} (بر وزن خوف) به معناى بر گرفتن چيزى است، و بعضى آن را به معناى گرفتن با
سهولت دانستهاند، يعنى آنها چگونه مىتوانند به آسانى به چنين هدف دور دستى راه
يابند؟ [2]
با توجّه به اين كه{{صورتی: «تَنَزَّلُ»}} فعل مضارع است، و دلالت بر استمرار دارد (در اصل
«تَتَنَزَّلُ» بوده) روشن مىشود كه شب قدر مخصوص به زمان پيغمبر اكرم صلى الله
عليه و آله و نزول قرآن مجيد نبوده، بلكه امرى است مستمر و شبى است مداوم، كه در
همه سال تكرار مىشود. [3]
'''تنزيل:'''
{{(آیه):تَنْزيلُ
الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ}}
{{صورتی:«تنزيل»}} معمولًا در مواردى گفته مىشود كه چيزى تدريجاً نازل شود. بعضى نيز معتقدند:
«تنزيل» فقط نزول تدريجى است. [4]
'''تَنْفُذُوا:'''
{{(آیه):إِنِ
اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا}}
{{صورتی:«تَنْفُذُوا»}} از مادّه{{صورتی: «نفوذ»}} در اصل به معناى پاره كردن و عبور كردن از چيزى است. [5]
'''تَنْقِمُ:'''
{{(آیه):وَ مَا تَنْقِمُ
مِنَّا}}
{{صورتی:«تَنْقِمُ»}} از مادّه{{صورتی: «نقمت»}} (بر وزن نعمت) در اصل، به معناى انكار كردن چيزى است به «زبان»، يا «به وسيله
عمل و مجازات نمودن». [6]
'''تَنْكِصُون:'''
{{(آیه):أَعْقابِكُمْ
تَنْكِصُونَ}}
{{صورتی:«تَنْكِصُون»}} از مادّه{{صورتی: «نكوص»}} به معناى عقب، عقب بر گشتن است. [7]