نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 130
'''تُشْطِط:'''
{{(آیه):وَ لا تُشْطِطْ وَ
اهْدِنَا}}
{{صورتی:«تُشْطِط»}} از مادّه{{صورتی: «شطط»}} (بر وزن فقط) در اصل، به معناى «دورى زياد» است، و از آنجا كه ظلم و ستم
انسان را از حق بسيار دور مىكند واژه{{صورتی: «شطط»}} در اين معنا به كار رفته است؛ و همچنين به سخنى كه دور از
حقيقت باشد اطلاق مىشود. [1]
'''تشفّى قلب:'''
{{صورتی:«تشفّى قلب»}} به معناى فرونشاندن سوز درون است. [2]
{{صورتی:«تَشْقى»}} از مادّه{{صورتی: «شقاوت»}} بر ضد{{صورتی: «سعادت»}} است، ولى همان گونه كه «راغب» در «مفردات» مىگويد: گاه مىشود اين ماده به
معناى رنج و تعب مىآيد و در آيه فوق، منظور همين معناست؛ همانگونه كه شأن
نزولها نيز حكايت از آن مىكند. [3]
'''تَشْهَدُونِ:'''
{{(آیه):أَمْراً حَتَّى
تَشْهَدُونِ}}
{{صورتی:«تَشْهَدُونِ»}} از مادّه{{صورتی: «شهود»}} به معناى{{صورتی: «حضور»}} است، حضورى توأم با همكارى و مشورت. [4]
'''تَصَدّى:'''
{{(آیه):فَأَنْتَ لَهُ
تَصَدّى}}
{{صورتی:«تَصَدّى»}} از مادّه{{صورتی: «صدى»}} (بر وزن فَتى) در اصل به معناى صدايى است كه از كوه برمىگردد (در فارسى آن
را «پژواك» مىگويند) سپس كلمه «تَصَدّى» به معناى رو به روى چيزى قرار گرفتن و
توجّه كامل به آن كردن به كار رفته است. [5]
'''تَصْطَلُون:'''
{{(آیه):لَعَلَّكُمْ
تَصْطَلُونَ}}
{{صورتی:«تَصْطَلُون»}} از مادّه{{صورتی: «اصطلاء»}} به معناى گرم شدن با آتش است. [6]
'''تُصْعِدُونَ:'''
{{(آیه):إِذْ تُصْعِدُونَ}}
{{صورتی:«تُصْعِدُونَ»}} از مادّه{{صورتی: «اصعاد»}} است كه به گفته «راغب» در كتاب «مفردات»، به معناى راه رفتن در زمينهاى مسطح
و يا به طرف بالا است؛ در حالى كه{{صورتی: «صعود»،}} مخصوص رفتن به طرف بالا است و شايد به كار بردن اين ماده
در آيه شريفه به خاطر اين است كه جمعى از فرار كنندگان از كوه بالا رفتند، در حالى
كه جمع ديگرى در بيابان پراكنده مىشدند. [7]
[1]سوره ص: 22؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/264/تُشْطِط مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص264.].
[2]سوره سجده: 22؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/178/تشفّى قلب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص178.].