1018 - و فضيل بن يسار از امام صادق عليه السّلام از سهو پرسيد ، فرمود : هر كس سهوش را متوجّه شود و آن را تدارك كند پس دو سجدهء سهو بر او نيست ، و سجدهء سهو واجب نيست مگر بر كسى كه نداند آيا در ركعات زياد كرده يا كم كرده است .
شرح : « شايد مراد بزياده و نقصان ركعات باشد ، و مراد به سهو آنچه نماز احتياط و دو سجدهء سهو را واجب مىكند باشد » .
1019 - و حلبى از آن حضرت عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هر گاه ندانستى كه چهار ركعت خوانده اى يا پنج ركعت و نيز ندانستى آيا زياد كرده اى يا كم پس تشهّدى بخوان و سلام ده و دو سجدهء سهو بجاى آر بدون ركوع و قراءت ، و تشهّد خفيفى پس از انجام دو سجده بجاى آر و سلام ده .
1020 - و محمّد بن مسلم گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدند : مردى در ركعت دوّم امام وارد نماز شد ، و زمانى كه امام نماز را تمام كرد او نيز با مردم بيرون رفت ، سپس متذكَّر شد كه يك ركعت از او فوت شده ، فرمود : يك ركعت بجاى آورد .
1021 - عبد الرّحمن بن حجّاج گويد : حضرت كاظم عليه السّلام فرمود : از پدرم ابو عبد الله عليه السّلام پرسيدم : شخصى در نماز نميداند دو ركعت خوانده يا سه ركعت يا چهار ركعت چه كند ؟ فرمود : ( پس از سلام نماز در همان ركعت ) دو ركعت در حال

546