اوّل چشمى كه از ترس خدا گريسته باشد ، دوّم : چشمى كه از محرّمات الهى و آنچه ديدنش ممنوع شده پوشيده باشد . سوّم چشمى كه در راه خدا بيدارى و شبزنده دارى كشيده باشد .
943 - از صفوان جمّال ( يا شتر دار ) روايت كرده‌اند كه گفت : من چند روزى پشت سر امام صادق عليه السّلام نماز خواندم ، و آن حضرت در هر نمازى قنوت مىخواند خواه نمازى كه آن را بلند نمىخواند خواه نمازى كه آن را بلند مىخواند .
( يعنى اعمّ از اينكه نماز جهريه بود يا اخفاتيّه امام عليه السلام قنوت مىخواند ) .
944 - و روايت كرده‌اند از زراره كه گفت : امام باقر عليه السّلام فرمود : هر قنوتى را بلند بايد خواند .
و آنچه در قنوت نمازهاى فريضه در تمام روزها غير از جمعه ميخوانند اين دعا است : « اللَّهمّ إنّي أسألك لي و لوالديّ و أهل بيتي و إخواني المؤمنين فيك اليقين و العفو و المعافاة و الرّحمة و المغفرة و العافية في الدّنيا و الآخرة » ( يعنى : خداوندا از تو مىخواهم براى خود و پدر و مادرم و فرزندانم و خانواده‌ام و برادران ايمانيم يا مؤمنم كه در جهت تو و بخاطر تو با ايشان برادرم براى همهء ايشان از تو مسألت ميكنم كه جملگى را صاحب يقين گردانى و همه را مورد بخشايش خود قرار دهى و از تقصيرات همه درگذرى و رحمت واسعهء خويش را شامل همگى ما سازى و گناهان همه را بيامرزى و در دنيا و آخرت عافيت عطا فرمائى ) و چون از خواندن قنوت فارغ شدى پس به ركوع برو ، و بعد سجده كن ، وقتى از سجدهء دوّم سر برداشتى بدين نحو

495