921 - شخصى از امير المؤمنين عليه السّلام سؤال كرده گفت : اى پسر عموى بهترين خلق خداوند متعال معنى اينكه در تكبيرة الاحرام دستهاى خود را بلند ميكنى چيست ؟ آن حضرت در پاسخ فرمود : معناى اين كار آنست كه نمازگزار چنين مىنمايد كه خداوند بزرگ و يكتا و بىهمتائى كه براى او همانند و نظير نيست با انگشتان سوده نگردد ، و با حسها چه ظاهرى و چه باطنى درك نشود .
و چون تكبير الاحرام كه تكبير افتتاح است گفتى و به نماز آغاز كردى پس سورهء حمد را با يك سورهء ديگر بخوان ، و هر سوره اى را كه بخواهى ميتوانى بخوانى و در انتخاب دستت باز است مگر چهار سوره را كه عبارت است از سورهء « و الضّحى » و سورهء « الم نشرح » كه اين دو يك سوره محسوب است ، و نيز سورهء « لإيلاف » و « أ لم تر كيف » ( يعنى سورهء فيل ) كه نيز اين دو يك سوره به حساب مىآيد ، و اگر بخواهى كه آنها را بخوانى و سورهء و الضّحى و ألم نشرح را در يك ركعت ميخوانى ، و أ لم تر كيف و لإيلاف را نيز در ركعت ديگر ، و هيچ گاه يكى از اين سورهاى چهارگانه را بدون قرينش در يك ركعت از نمازهاى واجب خويش مخوان ، و هرگز در نمازهاى واجب ميان دو سورهء قرآن مكن ( يعنى دو سوره غير آنكه گفته شد با هم در يك ركعت مخوان ) امّا در نمازهاى نافله و مستحبّى هر چه خواهى از سورها با هم بخوان ( دو سوره و يا سه سوره و بيشتر ) ، و در نمازهاى واجب هيچ يك از سوره هاى سجده را ( كه در آن سجدهء واجب است ) و آن چهار سوره است مخوان و آنها عبارتند از سورهء

474