است كه نهمين آن ها مهدى و قائم شان است . اينان و كتاب خدا از همديگر جدا نمى شوند ، تا در حوض رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) بر آن حضرت وارد شوند .
امام على بن الحسين ، زين العابدين ( عليهما السلام ) اثبات الهداة ، ج 5 ، ص 218 " شيخ كلينى " از حضرت باقر ( عليه السلام ) روايت مى كند : وقتى كه حسين ( عليه السلام ) شهيد شد ، " محمد بن الحنفيه " كسى را خدمت على بن الحسين ( عليه السلام ) فرستاد و با او در مكان خلوتى گفت : فرزند برادر ! مى دانى كه پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) وصيت و امامت را پس از خود به أمير المؤمنين سپرد و سپس به حسن و حسين ، و پدرت كشته شد و وصيت نكرد ، و من عموى تو و برادر پدرت هستم و از جهت تولد از على ( عليه السلام ) و زيادى عمر و پيرى ، از تو كه در سن جوانى هستى به امامت سزاوارترم . پس با من درباره ء وصايت و امامت نزاع مكن .
فقال على بن الحسين : يا عم ! إتق الله ولا تدع ما ليس لك به حق ، إنى أعظك أن تكون من الجاهلين . إن أبى يا عم ! - صلوات الله عليه - أوصى إلى قبل أن يتوجه إلى العراق و عهد إلى في ذلك قبل أن يستشهد بساعة ، وهذا سلاح رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) عندى ، حضرت سجاد ( عليه السلام ) جواب فرمود : اى عمو ! از خداى بترس و آنچه حق ندارى ، ادعا مكن . من تو را پند مى دهم از اين كه از نادان ها باشى . اى عمو ! پدرم - درود خدا بر او باد - قبل از اين كه به عراق رود ، به من وصيت كرد ، و ساعتى قبل از شهادتش ، درباره ء امامت با من عهد نمود .
اين اسلحه پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) است كه نزد من است .
سپس اضافه فرمود : " پس متعرض اين امر مشو كه مى ترسم عمرت

85