ادعاى امامت اهل بيت از اهل بيت ( عليهم السلام ) حضرت على و امام حسن عليهما السلام در مسير خلافت قرار گرفتند و زمام امور مسلمين را - هر چند براى مدت كوتاهى - در دست داشتند . حضرت امام حسين ( عليه السلام ) نيز اگر چه قدرت و حكومت ظاهرى در دست ايشان قرار نگرفت و دشمنان اسلام ، غاصبانه بر مسند خلافت نشستند ، ولى به گواهى تاريخ ، حضرت در مواضع مختلف ، خود را امام ناميد و منصب خلافت را شايسته خود دانست .
هنگامى كه كوفيان ، حضرت را براى بيعت دعوت كردند وطى نامه هاى مكرر نوشتند : " ما امامى نداريم " ، امام ( عليه السلام ) نماينده ء خود ، " مسلم بن عقيل " را براى بررسى موقعيت به سوى كوفه گسيل داشت ( 1 ) . روشن است كه اگر حضرت معتقد به امامت خويش نبود ، مردم را به امام واقعى راهنمايى مى كرد ، يا آن كه دست كم مقام امامت را از خويش نفى مى كرد ، در حالى كه عكس اين عمل كرد .

1 . الامامة والسياسة ، جزء 2 ، ص 4 ، مروج الذهب ، جزء 3 ، ص 54 ، تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 242 .

63