به طور مطلق استعمال شود ) مقصود رهبرى همه جانبه و فراگير است كه مرتبه اى بس و الا را مى طلبد و ما اكنون در صدد بيان جامع ويژگى ها و مراتب عظمت اين مقام نيستيم .
همچنين اين كه نسبت مفهوم امامت و خلافت چيست ؟ سخن جداگانه اى است كه به جاى خود موكول مى شود ، لكن آنچه در بحث كنونى مهم است ، اين است كه بدانيم اولا ، امامت و خلافت به معناى جانشينى پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) بعد از رحلت آن بزرگوار ، در امور دين و اداره ء اجتماع مى باشد . ثانيا ، امامت و خلافت از نظر واقع و مصداق خارجى تفكيك ناپذيرند .
به عبارت ديگر ، همان كسى كه داراى منصب امامت است ، بايد خليفه و جانشين پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نيز باشد ، يعنى نمى توان يك نفر را فقط امام و ديگرى را فقط خليفه دانست .
" تفتازانى " - دانشمند معروف اهل تسنن - در كتاب " مقاصد " در تعريف امامت مى گويد :
هى رياسة عامة في امر الدين والدنيا خلافة عن النبى صلى الله عليه و سلم ، ( 1 ) امامت ، رياست عامه در امر دين و دنيا به عنوان جانشينى و " خلافت " از پيامبر صلى الله عليه و سلم است .
" قوشجى " - متكلم بزرگ ديگر اهل تسنن - نيز همين تعريف را ارائه مى كند . ( 2 ) دانشمندان ديگر اهل تسنن نيز غالبا همين عبارت يا قريب به آن

1 . شرح مقاصد ، ج 5 ، ص 232 . 2 . شرح تجريد ، ص 399 .

23