مقدمه الحمدلله رب العالمين و صلى الله على محمد وآله الطاهرين وصحبه المنتجبين ولعنة الله على أعدائهم إلى يوم الدين .
اذان در لغت به معنى اعلام است ، ( 1 ) چنان كه خداوند متعال در قرآن كريم مى فرمايد :
* ( وأذان من الله ورسوله الى الناس يوم الحج الاكبر ان الله برئ من المشركين ورسوله ) * ، ( 2 ) و اعلانى است از خدا و رسولش به مردم ، روز حج اكبر ، به درستى كه خدا و رسولش از مشركان بيزارند .
اما واژه ء " اذان " در شرع ، اسم براى عبارات خاصى است كه مىشناسيم .
در اين رساله ، چند موضوع را درباره ء اذان ، بر اساس مدارك اهل تسنن

1 . چنان كه در " مجمع البحرين " آمده است : " اذان " از ريشهء " اذن " به معناى " علم " يا " اجازه " است . درباره ء وزن و ريشهء لغوى واژه " اذان " دو احتمال داده شده است : الف ) اصل آن " ايذان " بر وزن " افعال " باشد ، چنان كه " امان " به معناى " ايمان " و " عطا " به معناى اعطاست . ب ) بر وزن " فعال " به معناى " تفعيل " باشد ، چنان كه " سلام " به معناى " تسليم " و " كلام " به معناى " تكليم " است . ( ويراستار ) 2 . سوره ء التوبه ، آيهء 3 .

195